parcus

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

Latin [modifier]

Origine et histoire de « parcus » Étymologie

Apparenté à parco (« épargner ») et au grec ancien παῦρος, pauros [1].

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif parcus parca parcum parci parcae parca
Vocatif parce parca parcum parci parcae parca
Accusatif parcum parcam parcum parcos parcas parca
Génitif parci parcae parci parcorum parcarum parcorum
Datif parco parcae parco parcis parcis parcis
Ablatif parco parca parco parcis parcis parcis

parcus /Prononciation ?/

  1. Frugal, économe, avare.
    • patre parco ac tenaci, Cicéron. Cael. 15, 36

Références Références

  • Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (parcus)
  • [1] Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 (parcus)