κλειτορίς

Grec ancien

Étymologie

Diminutif de κλειτύς, kleitús (« pente, colline »), voir κλίνω, klínô (« pencher »).

Nom commun

Cas	Singulier		Pluriel		Duel
Nominatif	ἡ	κλειτορίς	αἱ	κλειτορίδες	τὼ	κλειτορίδε
Vocatif		κλειτορί		κλειτορίδες		κλειτορίδε
Accusatif	τὴν	κλειτορίδα	τὰς	κλειτορίδας	τὼ	κλειτορίδε
Génitif	τῆς	κλειτορίδος	τῶν	κλειτορίδων	τοῖν	κλειτορίδοιν
Datif	τῇ	κλειτορίδι	ταῖς	κλειτορίσι(ν)	τοῖν	κλειτορίδοιν

κλειτορίς, kleitorís /kleː.to.ˈris/ féminin

1. (Anatomie) Clitoris.

Références

• Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, 1901, Hachette
• Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 (κλειτορίς)