авантюра
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Bulgare
Étymologie
- Emprunt du mot français.
Nom commun
| Singulier | Forme de base | авантюра |
|---|---|---|
| Forme articulée | авантюрата | |
| Pluriel | Forme de base | авантюри |
| Forme articulée | авантюрите |
авантюра /a.vən.ˈtʲu.rə/ féminin
Synonymes
Dérivés
- (noms) авантюризъм, авантюрист, авантюристка
- (adjectifs) авантюристичен, авантюристки
- (adverbe) авантюристично
[modifier] Russe
Étymologie
- (xvii e siècle) Emprunt du mot français, au travers du polonais awantura.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | авантю́ра | авантю́ры |
| Génitif | авантю́ры | авантю́р |
| Datif | авантю́ре | авантю́рам |
| Accusatif | авантю́ру | авантю́ры |
| Instrumental | авантю́рой | авантю́рами |
| Prépositionnel | авантю́ре | авантю́рах |
| Nom de type 1a selon Zaliznyak | ||
авантю́ра /a.van.'tʲu.ra/ féminin inanimé
Variantes orthographiques
- аванту́ра (ancienne écriture)
Dérivés
- (noms) авантю́ризм, авантю́рин, авантю́рист, авантю́ристка, авантю́рность
- (adjectifs) авантю́риновый, авантю́ристический, авантю́ристичный, авантю́ристский, авантю́рный
- (adverbe) авантю́рно
[modifier] Ukrainien
Étymologie
- Emprunt du mot français.
Nom commun
авантю́ра /Prononciation ?/ féminin inanimé
Variantes orthographiques
- аванту́ра (variante ancienne et rare)
Dérivés
- (noms) авантюри́зм, авантюри́н, авантюри́ст, авантюри́стка, авантю́рник, авантю́рниця, авантю́рність
- (adjectifs) авантюри́новий, авантюристи́чний, авантюри́стський, авантю́рний, авантю́рницький
- (adverbes) авантюристи́чно, авантю́рно