अहम्

Sanskrit

Étymologie

De l’indo-européen *éǵh₂om.

Pronom personnel

Déclinaison de « अहम् »	Singulier	Duel	Pluriel
Nominatif	अहम् (aham)	आवाम् (āvām)	वयम् (vayam)
Vocatif	माम् (mām), मा (mā)	आवाम् (āvām), नाउ (nāu)	अस्मान् (asmān), नस् (nas)
Accusatif	मया (mayā)	आवाभ्याम् (āvābhyām)	अस्माभिस् (asmābhis)
Génitif	मयि (mayi)	आवयौस् (āvayaus)	अस्मासु (asmāsu), अस्मे (asme)
Datif	मत् (mat)	आवाभ्याम् (āvābhyām)	अस्मत् (asmát)
Ablatif	मम (mama), मै (mai)	आवयौस् (āvayaus), नाउ (nāu)	अस्माकम् (asmākam), नस् (nas)
Locatif	मयि (mayi)	आवयोस् (āvayos)	अस्मासु (asmāsu)
Instrumental	मह्य (mahya), मह्यम् (mahyam), मै (mai)	आवाभ्याम् (āvābhyām), नाउ (nāu)	अस्मभ्यम् (asmabhyam), अस्मे (asme), नस् (nas)

अहम् (aham) /ə.ˈɦəm/

1. Je.