ἁϐρότης

Grec ancien

Étymologie

De ἁϐρός.

Nom commun

Cas	Singulier		Pluriel		Duel
Nominatif	ἡ	ἁϐρότης	αἱ	ἁϐρότητες	τὼ	ἁϐρότητε
Vocatif		ἁϐρότης		ἁϐρότητες		{{{vd}}}
Accusatif	τὴν	ἁϐρότητα	τὰς	ἁϐρότητας	τὼ	ἁϐρότητε
Génitif	τῆς	ἁϐρότητος	τῶν	ἁϐροτήτων	τοῖν	ἁϐροτήτοιν
Datif	τῇ	ἁϐρότητι	ταῖς	ἁϐρότησι	τοῖν	ἁϐροτήτοιν

ἁϐρότης, ητος (ἡ) [habrotês] /ʔa.bʁɔ.tɛs/

1. Bonheur, prospérité.
2. Affectation.
3. Magnificence, faste, opulence.

Références

• Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, 1901, Hachette