Taranis

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

Breton [modifier]

Origine et histoire de « Taranis » Étymologie

Mot gaulois signifiant « le Tonnant » → voir taran en breton et en gallois (tonnerre), apparenté au grec ancien τορός, toros.

Nom propre

Taranis /Prononciation ?/ masculin

  1. (Mythologie) Taranis (dieu celtique).


Gaulois [modifier]

Mot gaulois signifiant « le Tonnant » → voir taran en breton et en gallois (tonnerre), apparenté au grec ancien τορός, toros.

Nom propre

Taranis /Prononciation ?/ masculin

  1. (Mythologie) Taranis (dieu celtique).


Latin [modifier]

Origine et histoire de « Taranis » Étymologie

Mot gaulois signifiant « le Tonnant » → voir taran en breton et en gallois (tonnerre), apparenté au grec ancien τορός, toros.

Nom commun

Cas Singulier
Nominatif Taranis
Vocatif Taranis
Accusatif Taranem
Génitif Taranis
Datif Taranī
Ablatif Taranē


Taranis /Prononciation ?/ masculin

  1. (Religion gauloise) Dieu celtique gaulois, dieu du ciel, du tonnerre et de la foudre.
    • tu quoque laetatus conuerti proelia, Treuir, et nunc tonse Ligur, quondam per colla decore crinibus effusis toti praelate Comatae, et quibus inmitis placatur sanguine diro Teutates horrensque feris altaribus Esus et Taranis Scythicae non mitior ara Dianae. (Lucanus, Bellum Civile, I, 446)

Variantes

Voir aussi Voir aussi

Références Références