anorectus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Latin [modifier]
Étymologie
- Du grec ancien ἀνόρεκτος, anórektos (« sans désir, sans appétit ») → voir in-, erectus et erectio étymologiquement liés mais de sens totalement différents.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | anorectus | anorecta | anorectum | anorecti | anorectae | anorecta |
| Vocatif | anorecte | anorecta | anorectum | anorecti | anorectae | anorecta |
| Accusatif | anorectum | anorectam | anorectum | anorectos | anorectas | anorecta |
| Génitif | anorecti | anorectae | anorecti | anorectorum | anorectarum | anorectorum |
| Datif | anorecto | anorectae | anorecto | anorectis | anorectis | anorectis |
| Ablatif | anorecto | anorecta | anorecto | anorectis | anorectis | anorectis |
anorectus /Prononciation ?/
- Anorexique, sans appétit.
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (anorectus)