ductus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Latin
Étymologie
- De duco.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | ductŭs | ductūs |
| Vocatif | ductŭs | ductūs |
| Accusatif | ductŭm | ductūs |
| Génitif | ductūs | ductŭŭm |
| Datif | ductūi ou ductū |
ductĭbŭs |
| Ablatif | ductū | ductĭbŭs |
ductus /Prononciation ?/ féminin
Forme de verbe
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | ductus | ducta | ductum | ducti | ductae | ducta |
| Vocatif | ducte | ducta | ductum | ducti | ductae | ducta |
| Accusatif | ductum | ductam | ductum | ductos | ductas | ducta |
| Génitif | ducti | ductae | ducti | ductorum | ductarum | ductorum |
| Datif | ducto | ductae | ducto | ductis | ductis | ductis |
| Ablatif | ducto | ducta | ducto | ductis | ductis | ductis |
ductus /Prononciation ?/
- Participe passé de duco.
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (ductus)