ignarus

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

Latin [modifier]

Origine et histoire de « ignarus » Étymologie

De gnarus (« qui sait, connu ») avec le préfixe privatif in-.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif ignarus ignara ignarum ignari ignarae ignara
Vocatif ignare ignara ignarum ignari ignarae ignara
Accusatif ignarum ignaram ignarum ignaros ignaras ignara
Génitif ignari ignarae ignari ignarorum ignararum ignarorum
Datif ignaro ignarae ignaro ignaris ignaris ignaris
Ablatif ignaro ignara ignaro ignaris ignaris ignaris

ignarus /iŋ.ˈnaː.ɾus/ masculin

  1. Ignare, ignorant.
    • Totius rei ignarus.
      ignorant de toute l’affaire.
  2. Ignoré, inconnu.

Antonymes

Apparentés étymologiques

Mots dérivés dans d’autres langues

Références Références