mechanicus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Latin
Étymologie
- Du grec ancien μηχανικός, mêchanikós.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | mechanicus | mechanica | mechanicum | mechanici | mechanicae | mechanica |
| Vocatif | mechanice | mechanica | mechanicum | mechanici | mechanicae | mechanica |
| Accusatif | mechanicum | mechanicam | mechanicum | mechanicos | mechanicas | mechanica |
| Génitif | mechanici | mechanicae | mechanici | mechanicorum | mechanicarum | mechanicorum |
| Datif | mechanico | mechanicae | mechanico | mechanicis | mechanicis | mechanicis |
| Ablatif | mechanico | mechanica | mechanico | mechanicis | mechanicis | mechanicis |
mēchănĭcus /Prononciation ?/
Apparentés étymologiques
- mechanica, la mécanique
- mechanicum, engin
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | mechanicus | mechanicī |
| Vocatif | mechanice | mechanicī |
| Accusatif | mechanicum | mechanicōs |
| Génitif | mechanicī | mechanicōrum |
| Datif | mechanicō | mechanicīs |
| Ablatif | mechanicō | mechanicīs |
mechanicus /Prononciation ?/ masculin
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (mechanicus)