melancholicus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Latin [modifier]
Étymologie
- Du grec ancien μελαγχολικός, melankholikós.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | melancholicus | melancholica | melancholicum | melancholici | melancholicae | melancholica |
| Vocatif | melancholice | melancholica | melancholicum | melancholici | melancholicae | melancholica |
| Accusatif | melancholicum | melancholicam | melancholicum | melancholicos | melancholicas | melancholica |
| Génitif | melancholici | melancholicae | melancholici | melancholicorum | melancholicarum | melancholicorum |
| Datif | melancholico | melancholicae | melancholico | melancholicis | melancholicis | melancholicis |
| Ablatif | melancholico | melancholica | melancholico | melancholicis | melancholicis | melancholicis |
melancholicus /Prononciation ?/
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (melancholicus)