metropolita
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Latin
Étymologie
- Du grec ancien μητροπολίτης, mêtropolitês (« habitant d'une métropole »).
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | metropolita | metropolitae |
| Vocatif | metropolită | metropolitae |
| Accusatif | metropolităm | metropolitās |
| Génitif | metropolitae | metropolitārŭm |
| Datif | metropolitae | metropolitīs |
| Ablatif | metropolitā | metropolitīs |
metropolita /Prononciation ?/ masculin
- (Religion chrétienne) (Usage post-classique) Métropolite.
Apparentés étymologiques
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (metropolita)
[modifier] Tchèque
Étymologie
- Du latin metropolita.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | metropolita | metropolitové |
| Vocatif | metropolito | metropolitové |
| Accusatif | metropolitu | metropolity |
| Génitif | metropolity | metropolitů |
| Locatif | metropolitovi | metropolitech |
| Datif | metropolitovi | metropolitům |
| Instrumental | metropolitou | metropolity |
metropolita /Prononciation ?/ masculin animé
- (Religion) Métropolite.
Apparentés étymologiques
Voir aussi
- metropolita sur Wikipédia (en tchèque)
