metropolita

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

[modifier] Latin

Origine et histoire de « metropolita » Étymologie

Du grec ancien μητροπολίτης, mêtropolitês (« habitant d'une métropole »).

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif metropolita metropolitae
Vocatif metropolită metropolitae
Accusatif metropolităm metropolitās
Génitif metropolitae metropolitārŭm
Datif metropolitae metropolitīs
Ablatif metropolitā metropolitīs

metropolita /Prononciation ?/ masculin

  1. (Religion chrétienne) (Usage post-classique) Métropolite.

Apparentés étymologiques

Références Références

[modifier] Tchèque

Origine et histoire de « metropolita » Étymologie

Du latin metropolita.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif metropolita metropolitové
Vocatif metropolito metropolitové
Accusatif metropolitu metropolity
Génitif metropolity metropolitů
Locatif metropolitovi metropolitech
Datif metropolitovi metropolitům
Instrumental metropolitou metropolity

metropolita /Prononciation ?/ masculin animé

  1. (Religion) Métropolite.
    • Titul metropolity přísluší v římskokatolické církvi obvykle arcibiskupovi, jenž je představeným církevní provincie.
       La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)

Apparentés étymologiques

Voir aussi Voir aussi

Outils personnels
Espaces de noms

Variantes
Actions
Navigation
Contribuer
Aide
Boîte à outils
Autres langues