physica
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Interlingua [modifier]
Étymologie
- Du latin physica.
Nom commun
physica
Latin [modifier]
Forme d’adjectif
physica /ˈpʰy.si.ka/ (prononciation classique)
- Nominatif et vocatif féminins singuliers ("-a" court), ablatif féminin singulier ("-ā" long), ainsi que nominatif, vocatif et accusatif neutres pluriels de physicus.
Étymologie
- Neutre substantivé de physicus (« physique ») : « les choses physiques », avec passage d’un collectif pluriel à un féminin singulier.
- Ou, avec pour variante physice, directement emprunté au grec ancien φυσική, physikê.
Nom commun 1
| Cas | Pluriel |
|---|---|
| Nominatif | physica |
| Vocatif | physica |
| Accusatif | physica |
| Génitif | physicōrum |
| Datif | physicīs |
| Ablatif | physicīs |
physica /ˈpʰy.si.ka/ (prononciation classique) neutre pluriel
- Physique.
- Quid igitur est? inquit; audire enim cupio, quid non probes. Principio, inquam, in physicis, quibus maxime gloriatur, primum totus est alienus. — (Cicéron, De finibus bonorum et malorum I, 17)
Nom commun 2
| Cas | Singulier |
|---|---|
| Nominatif | physică |
| Vocatif | physică |
| Accusatif | physicăm |
| Génitif | physicae |
| Datif | physicae |
| Ablatif | physicā
|
physica /ˈpʰy.si.ka/ (prononciation classique) féminin singulier
- Physique, sciences naturelles.
- Non alia principia in Physica, quam in Geometria, uel in Mathesi abstracta, a me admitti, nec optari, quia sic omnia naturae phaenomend explicantur, et certae de iis demonstrationes dari possunt. — (René Descartes, Principia philosophiae, 1644)
Voir aussi
- physica sur Wikipédia (en latin)

Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (physica)
- Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 (physica)