ἀναρχία

Grec ancien

Dérivé de ἄναρχος, ánarkhos (« sans maitre, sans chef »), avec le suffixe -ία, -ía.

Cas	Singulier		Pluriel		Duel
Nominatif	ἡ	ἀναρχία	αἱ	ἀναρχιαι	τὼ	ἀναρχία
Vocatif		ἀναρχία		ἀναρχιαι		ἀναρχία
Accusatif	τὴν	ἀναρχίαν	τὰς	ἀναρχίας	τὼ	ἀναρχία
Génitif	τῆς	ἀναρχίας	τῶν	[[{{{4}}}ῶν\|{{{4}}}ῶν]]	τοῖν	ἀναρχίαιν
Datif	τῇ	ἀναρχίᾳ	ταῖς	ἀναρχίαις	τοῖν	ἀναρχίαιν

ἀναρχία féminin