Dido
Apparence
: dido
Étymologie
[modifier le wikicode]- Du grec ancien Διδώ, Didṓ.
Nom propre
[modifier le wikicode]| Cas | Singulier |
|---|---|
| Nominatif | Dīdō |
| Vocatif | Dīdō |
| Accusatif | Dīdō |
| Génitif | Dīdūs |
| Datif | Dīdō |
| Ablatif | Dīdō
|
| Cas | Singulier |
|---|---|
| Nominatif | Dīdō |
| Vocatif | Dīdō |
| Accusatif | Dīdōnem |
| Génitif | Dīdōnis |
| Datif | Dīdōnī |
| Ablatif | Dīdōne
|
Dīdō \ˈdiː.doː\ féminin (acc. aussi Dīdōn, Dīdūn)
- Didon, fondatrice de Carthage, sœur de Pygmalion.
Certus es ire tamen miseramque relinquere Didon
— (Ovidus, Heroides, 7, 7 et seq.)
atque idem venti vela fidemque ferent.Forsitan et gravidam Didon, scelerate, relinquas
— (Ovidus, Heroides, 7, 133 et seq.)
parsque tui lateat corpore clausa meo.
Synonymes
[modifier le wikicode]Voir aussi
[modifier le wikicode]- Dido sur l’encyclopédie Wikipédia (en latin)

Références
[modifier le wikicode]- « Dido », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage