πανοπλία

Grec

Étymologie

Du grec ancien πανοπλία, panoplia.

Nom commun

Cas	Singulier		Pluriel
Nominatif	η	πανοπλία	οι	πανοπλίες
Génitif	της	πανοπλίας	των	πανοπλιών
Accusatif	τη(ν)	πανοπλία	τις	πανοπλίες
Vocatif		πανοπλία		πανοπλίες

Πανοπλία

πανοπλία (panoplía) /pa.nɔ.ˈpli.a/ féminin

1. Armure (Protection militaire)

Grec ancien

Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Nom commun

Cas	Singulier		Pluriel		Duel
Nominatif	ὁ	πανοπλίας	οἱ	πανοπλίαι	τὼ	πανοπλία
Vocatif		πανοπλία		πανοπλίαι		πανοπλία
Accusatif	τὸν	πανοπλίαν	τοὺς	πανοπλίας	τὼ	πανοπλία
Génitif	τοῦ	πανοπλίου	τῶν	πανοπλιῶν	τοῖν	πανοπλίαιν
Datif	τῷ	πανοπλίᾳ	τοῖς	πανοπλίοις	τοῖν	πανοπλίαιv

πανοπλία, ας (ἡ) [ᾰν] féminin

1. Panoplie ou armure complète d'un hoplite. → voir hoplite

Références

• Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, 1901, Hachette
• Alphonse Dain, Jules-Albert de Foucault, Pierre Poulain, Grammaire grecque Éloi-Jules Ragon, 1952, éditions Jean de Gigord, Paris