ἐτυμολογία

Grec ancien

Étymologie

De ἔτυμος, étumos (« vrai, réel, véritable ») et λόγος, lόgos (« parole »).

Nom commun

Cas	Singulier		Pluriel		Duel
Nominatif	ἡ	ἐτυμολογία	αἱ	ἐτυμολογίαι	τὼ	ἐτυμολογία
Vocatif		ἐτυμολογία		ἐτυμολογίαι		ἐτυμολογία
Accusatif	τὴν	ἐτυμολογίαν	τὰς	ἐτυμολογίας	τὼ	ἐτυμολογία
Génitif	τῆς	ἐτυμολογίας	τῶν	ἐτυμολογιῶν	τοῖν	ἐτυμολογίαιν
Datif	τῇ	ἐτυμολογίᾳ	ταῖς	ἐτυμολογίαις	τοῖν	ἐτυμολογίαιν

ἐτυμολογία, etymología /e.ty.mo.lo.ˈɡi.aː/ féminin

1. Sens véritable ou origine d'un mot ; étymologie.

Dérivés

• ἐτυμολογικός

Références

• Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, 1901, Hachette