abonnéieren

Luxembourgeois

Étymologie

Du verbe français abonner.

Verbe

abonnéiere(n) /Prononciation ?/ transitif

1. S’abonner à.
   • Mir hunn zwou Zeitungen abonnéiert. : Je me suis abonné à deux journaux.

Note

Ce mot s’écrit avec un n lorsque le mot qui suit débute : 1°) soit par une voyelle ; 2°) soit par les consonnes d, h, n, t ou z.

Conjugaison

Conjugaison du verbe abonnéieren

	Présent	Prétérit	Passé composé	Plus-que-parfait
INDICATIF	ech abonnéieren du abonnéiers hien, si, hatt abonnéiert mir abonnéieren dir abonnéiert si abonnéieren		ech hunn abonnéiert du hues abonnéiert hien, si, hatt huet abonnéiert mir hunn abonnéiert dir hutt abonnéiert si hunn abonnéiert	ech hat abonnéiert du has abonnéiert hien, si, hatt hat abonnéiert mir haten abonnéiert dir hat abonnéiert si haten abonnéiert
CONDITIONNEL	ech géif abonnéieren du géifs abonnéieren hien, si, hatt géif abonnéieren mir géifen abonnéieren dir géift abonnéieren si géifen abonnéieren		ech hätt abonnéiert du häss abonnéiert hien, si, hatt hätt abonnéiert mir hätten abonnéiert dir hätt abonnéiert si hätten abonnéiert
IMPÉRATIF	abonnéier ! abonnéiert !