benevolens
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Latin [modifier]
Étymologie
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | benevolens | benevolens | benevolens | benevolentēs | benevolentēs | benevolentia |
| Vocatif | benevolens | benevolens | benevolens | benevolentēs | benevolentēs | benevolentia |
| Accusatif | benevolentem | benevolentem | benevolens | benevolentēs | benevolentēs | benevolentia |
| Génitif | benevolentis | benevolentis | benevolentis | benevolentium | benevolentium | benevolentium |
| Datif | benevolentī | benevolentī | benevolentī | benevolentibus | benevolentibus | benevolentibus |
| Ablatif | benevolentī | benevolentī | benevolentī | benevolentibus | benevolentibus | benevolentibus |
benevolens /Prononciation ?/
- Favorable, bienveillant, qui veut du bien.
Variantes
Dérivés
Mots dérivés dans d’autres langues
- français : bénévolent
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (benevolens)