cinnamomum
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Latin [modifier]
Étymologie
- Du grec ancien κινναμωμον, kinnamômon.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | cinnamomum | cinnamoma |
| Vocatif | cinnamomum | cinnamoma |
| Accusatif | cinnamomum | cinnamoma |
| Génitif | cinnamomī | cinnamomōrum |
| Datif | cinnamomō | cinnamomīs |
| Ablatif | cinnamomō | cinnamomīs |
cinnamomum /Prononciation ?/ neutre
- (Botanique) Cannelier.
- (Cuisine) Cannelle.
- similis ratio et in crocino additis cinnabari, anchusa, vino. similis et in sampsuchino admixtis omphacio, calamo. optimum hoc in Cypro, Mytilenis, ubi plurima sampsuchus. miscentur et vilora genera olei e myrto, lauru, quibus additur sampsuchum, lilium, faenum Graecum, murra, casia, nardum, iuncus, cinnamomum. — (Pline, Naturalis Historia, XIII)
- Affectueusement, « ma cannelle ».
- tu mihi stacte, tu cinnamomum, tu rosa, Plaute. Curc. 1, 2, 8.
Variantes
Dérivés
- cinnămeus, de cannelle
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (cinnamomum)