concursus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Latin
Étymologie
- De concurro.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | concursŭs | concursūs |
| Vocatif | concursŭs | concursūs |
| Accusatif | concursŭm | concursūs |
| Génitif | concursūs | concursŭŭm |
| Datif | concursūi ou concursū |
concursĭbŭs |
| Ablatif | concursū | concursĭbŭs |
concursus /Prononciation ?/ masculin
- Cours en masse vers un point, réunion.
- concursus quinque amnium in unum confluens.
- réunion de cinq rivières en un seul confluent.
- concursus quinque amnium in unum confluens.
- Conjonction, rencontre.
- asper verborum concursus, Cicéron.
- rencontre désagréable de mots
- asper verborum concursus, Cicéron.
Apparentés étymologiques
Mots dérivés dans d’autres langues
Forme de verbe
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | concursus | concursa | concursum | concursi | concursae | concursa |
| Vocatif | concurse | concursa | concursum | concursi | concursae | concursa |
| Accusatif | concursum | concursam | concursum | concursos | concursas | concursa |
| Génitif | concursi | concursae | concursi | concursorum | concursarum | concursorum |
| Datif | concurso | concursae | concurso | concursis | concursis | concursis |
| Ablatif | concurso | concursa | concurso | concursis | concursis | concursis |
concursus /Prononciation ?/
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (concursus)