fructus

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

[modifier] Latin

Origine et histoire de « fructus » Étymologie

Déverbal de fruor.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif fructŭs fructūs
Vocatif fructŭs fructūs
Accusatif fructŭm fructūs
Génitif fructūs fructŭŭm
Datif fructūi
ou fructū
fructĭbŭs
Ablatif fructū fructĭbŭs

fructus masculin

  1. Fruit, productions de la terre, récolte.
  2. Usage, jouissance, usufruit, récompense.
    • Quamvis enim recte factorum verus fructus sit fecisse nec ullum virtutum pretium dignum illis extra ipsas sit,... (De clementia - Sénèque)
      En effet, quoique la vraie récompense des bonnes actions consiste à les avoir faites, et qu'il n'y ait, hors de la vertu, aucun prix digne d'elle,
  1. Jouissances, douceurs, charmes.
  2. Produit, rapport, profit, bénéfice, revenu.
    • certare cum usuris fructibus praediorum, Cicéron.
      lutter contre l'usure avec les revenus d'une propriété (employer les revenus d'une propriété à payer les intérêts).
  3. Enfant dans le sein, petit (d'un animal), ouvrage.
  4. (Figuré) Fruit, utilité, avantage.

Synonymes

Forme de verbe

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif fructus fructa fructum fructi fructae fructa
Vocatif fructe fructa fructum fructi fructae fructa
Accusatif fructum fructam fructum fructos fructas fructa
Génitif fructi fructae fructi fructorum fructarum fructorum
Datif fructo fructae fructo fructis fructis fructis
Ablatif fructo fructa fructo fructis fructis fructis

fructus /Prononciation ?/

  1. Participe passé de fruor.

Références Références

  • Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (fructus)
  • Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 (fructus)
Outils personnels
Espaces de noms

Variantes
Actions
Navigation
Contribuer
Aide
Boîte à outils
Autres langues