ordinarius
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Latin
Étymologie
- De ordo, ordinis (« ordre ») avec le suffixe -arius.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | ordinarius | ordinaria | ordinarium | ordinarii | ordinariae | ordinaria |
| Vocatif | ordinarie | ordinaria | ordinarium | ordinarii | ordinariae | ordinaria |
| Accusatif | ordinarium | ordinariam | ordinarium | ordinarios | ordinarias | ordinaria |
| Génitif | ordinarii | ordinariae | ordinarii | ordinariorum | ordinariarum | ordinariorum |
| Datif | ordinario | ordinariae | ordinario | ordinariis | ordinariis | ordinariis |
| Ablatif | ordinario | ordinaria | ordinario | ordinariis | ordinariis | ordinariis |
ordinarius /Prononciation ?/
- Ordinaire, conforme à l'ordre.
Antonymes
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (ordinarius)