reciprocus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Latin [modifier]
Étymologie
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | reciprocus | reciproca | reciprocum | reciproci | reciprocae | reciproca |
| Vocatif | reciproce | reciproca | reciprocum | reciproci | reciprocae | reciproca |
| Accusatif | reciprocum | reciprocam | reciprocum | reciprocos | reciprocas | reciproca |
| Génitif | reciproci | reciprocae | reciproci | reciprocorum | reciprocarum | reciprocorum |
| Datif | reciproco | reciprocae | reciproco | reciprocis | reciprocis | reciprocis |
| Ablatif | reciproco | reciproca | reciproco | reciprocis | reciprocis | reciprocis |
reciprocus /Prononciation ?/
- Alternatif, qui revient au point de départ, qui va et vient, réciproque.
- reciprocum mare, Tacite.
- mer qui reflue.
- reciprocae voces, Pline.
- les échos.
- reciprocum mare, Tacite.
Références
- [1] Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 (reciprocus)
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (reciprocus)