ultimus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Latin
Étymologie
- Superlatif de ulterior, lui-même comparatif de *ulter, inusité ; avec le suffixe -imus.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | ultimus | ultima | ultimum | ultimi | ultimae | ultima |
| Vocatif | ultime | ultima | ultimum | ultimi | ultimae | ultima |
| Accusatif | ultimum | ultimam | ultimum | ultimos | ultimas | ultima |
| Génitif | ultimi | ultimae | ultimi | ultimorum | ultimarum | ultimorum |
| Datif | ultimo | ultimae | ultimo | ultimis | ultimis | ultimis |
| Ablatif | ultimo | ultima | ultimo | ultimis | ultimis | ultimis |
ultimus /Prononciation ?/
Apparentés étymologiques
Mots dérivés dans d’autres langues
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (ultimus)