valens
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Latin [modifier]
Forme de verbe
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | valens | valens | valens | valentēs | valentēs | valentia |
| Vocatif | valens | valens | valens | valentēs | valentēs | valentia |
| Accusatif | valentem | valentem | valens | valentēs | valentēs | valentia |
| Génitif | valentis | valentis | valentis | valentium | valentium | valentium |
| Datif | valentī | valentī | valentī | valentibus | valentibus | valentibus |
| Ablatif | valentī | valentī | valentī | valentibus | valentibus | valentibus |
valens /ˈwa.leːns/
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (valens)