vector
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Anglais
Étymologie
- Du latin vector.
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| vector /ˈvɛk.tə(ɹ)/ |
vectors /ˈvɛk.tə(ɹ)z/ |
vector /ˈvɛk.tə(ɹ)/
- (Mathématiques) Vecteur.
Vocabulaire apparenté par le sens
Adjectif
vector /ˈvɛk.tə(ɹ)/
- (Mathématiques) Vectoriel.
Dérivés
- vector space (espace vectoriel)
- vector field (champ vectoriel)
Verbe
| Temps | Forme |
|---|---|
| Infinitif | to vector /ˈvɛk.tə(ɹ)/ |
| Présent simple, 3e pers. sing. |
vectors /ˈvɛk.tə(ɹ)z/ |
| Prétérit | vectored /ˈvɛk.tə(ɹ)d/ |
| Participe passé | vectored /ˈvɛk.tə(ɹ)d/ |
| Participe présent | vectoring /ˈvɛk.tə(ɹ).ɪŋ/ |
| voir conjugaison anglaise | |
vector /ˈvɛk.tə(ɹ)/
- (Transport) Définir un trajet vers un point de destination.
Prononciation
- /ˈvɛk.tə(ɹ)/
- (Royaume-Uni) /ˈvɛk.tə/
- (États-Unis) /ˈvɛktɚ/
- États-Unis : écouter « vector [ˈvɛk.tɚ] »
Voir aussi
- vector sur Wikipédia (en anglais)

[modifier] Latin
Étymologie
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | vector | vectorēs |
| Vocatif | vector | vectorēs |
| Accusatif | vectorem | vectorēs |
| Génitif | vectoris | vectorum |
| Datif | vectorī | vectoribus |
| Ablatif | vectorē | vectoribus |
vector /Prononciation ?/ masculin
Mots dérivés dans d’autres langues
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (vector)