Aller au contenu

Conjugaison:espagnol/abetunar

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Conjugaison en espagnol
abetunar
Verbe du 1er groupe,
conjugué comme {{es-conj-1}}

Conjugaison de abetunar, verbe espagnol du 1er groupe.


Modes impersonnels

Présent
(yo)   abetuno \aβeˈtu.no\
(tú/vos) 
ou (vos) 
 abetunas
 abetunás
\aβeˈtu.nas\
\aβe.tuˈnas\
(él/ella/Ud.)   abetuna \aβeˈtu.na\
(nosostros-as)   abetunamos \aβe.tuˈna.mos\
(vosostros-as/os)   abetunáis \aβe.tuˈnajs\
(ellos-as/Uds.)   abetunan \aβeˈtu.nan\
Passé composé
(yo)   he abetunado \e aβe.tuˈna.ðo\
(tú/vos)   has abetunado \as aβe.tuˈna.ðo\
(él/ella/Ud.)   ha abetunado \a aβe.tuˈna.ðo\
(nosotros-as)   hemos abetunado \ˈe.mos aβe.tuˈna.ðo\
(vosotros-as/os)   habéis abetunado \aˈβejs aβe.tuˈna.ðo\
(ellos-as/Uds.)   han abetunado \an aβe.tuˈna.ðo\
Imparfait
(yo)   abetunaba \aβe.tuˈna.βa\
(tú/vos)   abetunabas \aβe.tuˈna.βas\
(él/ella/Ud.)   abetunaba \aβe.tuˈna.βa\
(nosostros-as)   abetunábamos \aβe.tuˈna.βa.mos\
(vosostros-as/os)   abetunabais \aβe.tuˈna.βajs\
(ellos-as/Uds.)   abetunaban \aβe.tuˈna.βan\
Plus-que-parfait
(yo)   había abetunado \aˈβi.a aβe.tuˈna.ðo\
(tú/vos)   habías abetunado \aˈβi.as aβe.tuˈna.ðo\
(él/ella/Ud.)   había abetunado \aˈβi.a aβe.tuˈna.ðo\
(nosotros-as)   habíamos abetunado \aˈβi.a.mos aβe.tuˈna.ðo\
(vosotros-as/os)   habíais abetunado \aˈβi.ajs aβe.tuˈna.ðo\
(ellos-as/Uds.)   habían abetunado \aˈβi.an aβe.tuˈna.ðo\
Passé simple
(yo)   abetuné \aβe.tuˈne\
(tú/vos)   abetunaste \aβe.tuˈnas.te\
(él/ella/Ud.)   abetunó \aβe.tuˈno\
(nosostros-as)   abetunamos \aβe.tuˈna.mos\
(vosostros-as/os)   abetunasteis \aβe.tuˈnas.tejs\
(ellos-as/Uds.)   abetunaron \aβe.tuˈna.ɾon\
Passé antérieur
(yo)   hube abetunado \ˈu.βe aβe.tuˈna.ðo\
(tú/vos)   hubiste abetunado \uˈβi.ste aβe.tuˈna.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubo abetunado \ˈu.βo aβe.tuˈna.ðo\
(nosotros-as)   hubimos abetunado \uˈβi.mos aβe.tuˈna.ðo\
(vosotros-as/os)   hubisteis abetunado \uˈβi.stejs aβe.tuˈna.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubieron abetunado \uˈβje.ɾon aβe.tuˈna.ðo\
Futur simple
(yo)   abetunaré \aβe.tu.naˈɾe\
(tú/vos)   abetunarás \aβe.tu.naˈɾas\
(él/ella/Ud.)   abetunará \aβe.tu.naˈɾa\
(nosostros-as)   abetunaremos \aβe.tu.naˈɾe.mos\
(vosostros-as/os)   abetunaréis \aβe.tu.naˈɾejs\
(ellos-as/Uds.)   abetunarán \aβe.tu.naˈɾan\
Futur antérieur
(yo)   habré abetunado \aˈβɾe aβe.tuˈna.ðo\
(tú/vos)   habrás abetunado \aˈβɾas aβe.tuˈna.ðo\
(él/ella/Ud.)   habrá abetunado \aˈβɾa aβe.tuˈna.ðo\
(nosotros-as)   habremos abetunado \aˈβɾe.mos aβe.tuˈna.ðo\
(vosotros-as/os)   habréis abetunado \aˈβɾejs aβe.tuˈna.ðo\
(ellos-as/Uds.)   habrán abetunado \aˈβɾan aβe.tuˈna.ðo\

Conditionnel

[modifier le wikicode]
Présent
(yo)   abetunaría \aβe.tu.naˈɾi.a\
(tú/vos)   abetunarías \aβe.tu.naˈɾi.as\
(él/ella/Ud.)   abetunaría \aβe.tu.naˈɾi.a\
(nosostros-as)   abetunaríamos \aβe.tu.naˈɾi.a.mos\
(vosostros-as/os)   abetunaríais \aβe.tu.naˈɾi.ajs\
(ellos-as/Uds.)   abetunarían \aβe.tu.naˈɾi.an\
Passé
(yo)   habría abetunado \aˈβɾi.a aβe.tuˈna.ðo\
(tú/vos)   habrías abetunado \aˈβɾi.as aβe.tuˈna.ðo\
(él/ella/Ud.)   habría abetunado \aˈβɾi.a aβe.tuˈna.ðo\
(nosotros-as)   habríamos abetunado \aˈβɾi.a.mos aβe.tuˈna.ðo\
(vosotros-as/os)   habríais abetunado \aˈβɾi.ajs aβe.tuˈna.ðo\
(ellos-as/Uds.)   habrían abetunado \aˈβɾi.an aβe.tuˈna.ðo\

De manière générale, l’accent diacritique tonique à l'imparfait ainsi qu’au futur du subjonctif ne se place qu’à la première personne du pluriel, sauf rares exceptions.

Présent
(yo)   abetune \aβe.ˈtu.ne\
(tú/vos) 
ou (vos) 
 abetunes
 abetunés
\aβe.ˈtu.nes\
\aβe.tuˈnes\
(él/ella/Ud.)   abetune \aβe.ˈtu.ne\
(nosostros-as)   abetunemos \aβe.tuˈne.mos\
(vosostros-as/os)   abetunéis \aβe.tuˈnejs\
(ellos-as/Uds.)   abetunen \aβe.ˈtu.nen\
Passé composé
(yo)   haya abetunado \ˈa.ʝa aβe.tuˈna.ðo\
(tú/vos)   hayas abetunado \ˈa.ʝas aβe.tuˈna.ðo\
(él/ella/Ud.)   haya abetunado \ˈa.ʝa aβe.tuˈna.ðo\
(nosotros-as)   hayamos abetunado \aˈʝa.mos aβe.tuˈna.ðo\
(vosotros-as/os)   hayáis abetunado \aˈʝajs aβe.tuˈna.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hayan abetunado \ˈa.ʝan aβe.tuˈna.ðo\
Imparfait (en -ra)
(yo)   abetunara \aβe.tuˈna.ɾa\
(tú/vos)   abetunaras \aβe.tuˈna.ɾas\
(él/ella/Ud.)   abetunara \aβe.tuˈna.ɾa\
(nosostros-as)   abetunáramos \aβe.tuˈna.ɾa.mos\
(vosostros-as/os)   abetunarais \aβe.tuˈna.ɾajs\
(ellos-as/Uds.)   abetunaran \aβe.tuˈna.ɾan\
Plus-que-parfait (en -era)
(yo)   hubiera abetunado \uˈβje.ɾa aβe.tuˈna.ðo\
(tú/vos)   hubieras abetunado \uˈβje.ɾas aβe.tuˈna.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubiera abetunado \uˈβje.ɾa aβe.tuˈna.ðo\
(nosotros-as)   hubiéramos abetunado \uˈβje.ɾa.mos aβe.tuˈna.ðo\
(vosotros-as/os)   hubierais abetunado \uˈβje.ɾajs aβe.tuˈna.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubieran abetunado \uˈβje.ɾan aβe.tuˈna.ðo\
Imparfait (en -se)
(yo)   abetunase \aβe.tuˈna.se\
(tú/vos)   abetunases \aβe.tuˈna.ses\
(él/ella/Ud.)   abetunase \aβe.tuˈna.se\
(nosostros-as)   abetunásemos \aβe.tuˈna.se.mos\
(vosostros-as/os)   abetunaseis \aβe.tuˈna.sejs\
(ellos-as/Uds.)   abetunasen \aβe.tuˈna.sen\
Plus-que-parfait (en -ese)
(yo)   hubiese abetunado \uˈβje.se aβe.tuˈna.ðo\
(tú/vos)   hubieses abetunado \uˈβje.ses aβe.tuˈna.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubiese abetunado \uˈβje.se aβe.tuˈna.ðo\
(nosotros-as)   hubiésemos abetunado \uˈβje.se.mos aβe.tuˈna.ðo\
(vosotros-as/os)   hubieseis abetunado \uˈβje.sejs aβe.tuˈna.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubiesen abetunado \uˈβje.sen aβe.tuˈna.ðo\
Futur
(yo)   abetunare \aβe.tuˈna.ɾe\
(tú/vos)   abetunares \aβe.tuˈna.ɾes\
(él/ella/Ud.)   abetunare \aβe.tuˈna.ɾe\
(nosostros-as)   abetunáremos \aβe.tuˈna.ɾe.mos\
(vosostros-as/os)   abetunareis \aβe.tuˈna.ɾejs\
(ellos-as/Uds.)   abetunaren \aβe.tuˈna.ɾen\
Futur antérieur
(yo)   hubiere abetunado \uˈβje.ɾe aβe.tuˈna.ðo\
(tú/vos)   hubieres abetunado \uˈβje.ɾes aβe.tuˈna.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubiere abetunado \uˈβje.ɾe aβe.tuˈna.ðo\
(nosotros-as)   hubiéremos abetunado \uˈβje.ɾe.mos aβe.tuˈna.ðo\
(vosotros-as/os)   hubiereis abetunado \uˈβje.ɾejs aβe.tuˈna.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubieren abetunado \uˈβje.ɾen aβe.tuˈna.ðo\
  • La forme négative de l’impératif se construit avec le présent du subjonctif à la deuxième personne du singulier.
  • La forme affirmative de l’impératif est défective à la première personne du singulier, mais on peut y substituer le présent du subjonctif.
Présent (forme affirmative)
(yo)    [–]
(tú) 
ou (vos) 
 abetuna
 abetuná
\aβeˈtu.na\
\aβe.tuˈna\
(usted)   abetune \aβeˈtu.ne\
(nosostros-as)   abetunemos \aβe.tuˈne.mos\
(vosostros-as)   abetunad \aβe.tuˈnað\
(ustedes)   abetunen \aβeˈtu.nen\