Aller au contenu

Conjugaison:espagnol/agarrotar

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Conjugaison en espagnol
agarrotar
Verbe du 1er groupe,
conjugué comme {{es-conj-1}}

Conjugaison de agarrotar, verbe espagnol du 1er groupe.

Modes impersonnels

[modifier le wikicode]
Présent
(yo)   agarroto \a.ɡaˈro.to\
(tú/vos) 
ou (vos) 
 agarrotas
 agarrotás
\a.ɡaˈro.tas\
\a.ɡa.roˈtas\
(él/ella/Ud.)   agarrota \a.ɡaˈro.ta\
(nosostros-as)   agarrotamos \a.ɡa.roˈta.mos\
(vosostros-as/os)   agarrotáis \a.ɡa.roˈtajs\
(ellos-as/Uds.)   agarrotan \a.ɡaˈro.tan\
Passé composé
(yo)   he agarrotado \e a.ɡa.roˈta.ðo\
(tú/vos)   has agarrotado \as a.ɡa.roˈta.ðo\
(él/ella/Ud.)   ha agarrotado \a a.ɡa.roˈta.ðo\
(nosotros-as)   hemos agarrotado \ˈe.mos a.ɡa.roˈta.ðo\
(vosotros-as/os)   habéis agarrotado \aˈβejs a.ɡa.roˈta.ðo\
(ellos-as/Uds.)   han agarrotado \an a.ɡa.roˈta.ðo\
Imparfait
(yo)   agarrotaba \a.ɡa.roˈta.βa\
(tú/vos)   agarrotabas \a.ɡa.roˈta.βas\
(él/ella/Ud.)   agarrotaba \a.ɡa.roˈta.βa\
(nosostros-as)   agarrotábamos \a.ɡa.roˈta.βa.mos\
(vosostros-as/os)   agarrotabais \a.ɡa.roˈta.βajs\
(ellos-as/Uds.)   agarrotaban \a.ɡa.roˈta.βan\
Plus-que-parfait
(yo)   había agarrotado \aˈβi.a a.ɡa.roˈta.ðo\
(tú/vos)   habías agarrotado \aˈβi.as a.ɡa.roˈta.ðo\
(él/ella/Ud.)   había agarrotado \aˈβi.a a.ɡa.roˈta.ðo\
(nosotros-as)   habíamos agarrotado \aˈβi.a.mos a.ɡa.roˈta.ðo\
(vosotros-as/os)   habíais agarrotado \aˈβi.ajs a.ɡa.roˈta.ðo\
(ellos-as/Uds.)   habían agarrotado \aˈβi.an a.ɡa.roˈta.ðo\
Passé simple
(yo)   agarroté \a.ɡa.roˈte\
(tú/vos)   agarrotaste \a.ɡa.roˈtas.te\
(él/ella/Ud.)   agarrotó \a.ɡa.roˈto\
(nosostros-as)   agarrotamos \a.ɡa.roˈta.mos\
(vosostros-as/os)   agarrotasteis \a.ɡa.roˈtas.tejs\
(ellos-as/Uds.)   agarrotaron \a.ɡa.roˈta.ɾon\
Passé antérieur
(yo)   hube agarrotado \ˈu.βe a.ɡa.roˈta.ðo\
(tú/vos)   hubiste agarrotado \uˈβi.ste a.ɡa.roˈta.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubo agarrotado \ˈu.βo a.ɡa.roˈta.ðo\
(nosotros-as)   hubimos agarrotado \uˈβi.mos a.ɡa.roˈta.ðo\
(vosotros-as/os)   hubisteis agarrotado \uˈβi.stejs a.ɡa.roˈta.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubieron agarrotado \uˈβje.ɾon a.ɡa.roˈta.ðo\
Futur simple
(yo)   agarrotaré \a.ɡa.ro.taˈɾe\
(tú/vos)   agarrotarás \a.ɡa.ro.taˈɾas\
(él/ella/Ud.)   agarrotará \a.ɡa.ro.taˈɾa\
(nosostros-as)   agarrotaremos \a.ɡa.ro.taˈɾe.mos\
(vosostros-as/os)   agarrotaréis \a.ɡa.ro.taˈɾejs\
(ellos-as/Uds.)   agarrotarán \a.ɡa.ro.taˈɾan\
Futur antérieur
(yo)   habré agarrotado \aˈβɾe a.ɡa.roˈta.ðo\
(tú/vos)   habrás agarrotado \aˈβɾas a.ɡa.roˈta.ðo\
(él/ella/Ud.)   habrá agarrotado \aˈβɾa a.ɡa.roˈta.ðo\
(nosotros-as)   habremos agarrotado \aˈβɾe.mos a.ɡa.roˈta.ðo\
(vosotros-as/os)   habréis agarrotado \aˈβɾejs a.ɡa.roˈta.ðo\
(ellos-as/Uds.)   habrán agarrotado \aˈβɾan a.ɡa.roˈta.ðo\

Conditionnel

[modifier le wikicode]
Présent
(yo)   agarrotaría \a.ɡa.ro.taˈɾi.a\
(tú/vos)   agarrotarías \a.ɡa.ro.taˈɾi.as\
(él/ella/Ud.)   agarrotaría \a.ɡa.ro.taˈɾi.a\
(nosostros-as)   agarrotaríamos \a.ɡa.ro.taˈɾi.a.mos\
(vosostros-as/os)   agarrotaríais \a.ɡa.ro.taˈɾi.ajs\
(ellos-as/Uds.)   agarrotarían \a.ɡa.ro.taˈɾi.an\
Passé
(yo)   habría agarrotado \aˈβɾi.a a.ɡa.roˈta.ðo\
(tú/vos)   habrías agarrotado \aˈβɾi.as a.ɡa.roˈta.ðo\
(él/ella/Ud.)   habría agarrotado \aˈβɾi.a a.ɡa.roˈta.ðo\
(nosotros-as)   habríamos agarrotado \aˈβɾi.a.mos a.ɡa.roˈta.ðo\
(vosotros-as/os)   habríais agarrotado \aˈβɾi.ajs a.ɡa.roˈta.ðo\
(ellos-as/Uds.)   habrían agarrotado \aˈβɾi.an a.ɡa.roˈta.ðo\

De manière générale, l’accent diacritique tonique à l'imparfait ainsi qu’au futur du subjonctif ne se place qu’à la première personne du pluriel, sauf rares exceptions.

Présent
(yo)   agarrote \a.ɡa.ˈro.te\
(tú/vos) 
ou (vos) 
 agarrotes
 agarrotés
\a.ɡa.ˈro.tes\
\a.ɡa.roˈtes\
(él/ella/Ud.)   agarrote \a.ɡa.ˈro.te\
(nosostros-as)   agarrotemos \a.ɡa.roˈte.mos\
(vosostros-as/os)   agarrotéis \a.ɡa.roˈtejs\
(ellos-as/Uds.)   agarroten \a.ɡa.ˈro.ten\
Passé composé
(yo)   haya agarrotado \ˈa.ʝa a.ɡa.roˈta.ðo\
(tú/vos)   hayas agarrotado \ˈa.ʝas a.ɡa.roˈta.ðo\
(él/ella/Ud.)   haya agarrotado \ˈa.ʝa a.ɡa.roˈta.ðo\
(nosotros-as)   hayamos agarrotado \aˈʝa.mos a.ɡa.roˈta.ðo\
(vosotros-as/os)   hayáis agarrotado \aˈʝajs a.ɡa.roˈta.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hayan agarrotado \ˈa.ʝan a.ɡa.roˈta.ðo\
Imparfait (en -ra)
(yo)   agarrotara \a.ɡa.roˈta.ɾa\
(tú/vos)   agarrotaras \a.ɡa.roˈta.ɾas\
(él/ella/Ud.)   agarrotara \a.ɡa.roˈta.ɾa\
(nosostros-as)   agarrotáramos \a.ɡa.roˈta.ɾa.mos\
(vosostros-as/os)   agarrotarais \a.ɡa.roˈta.ɾajs\
(ellos-as/Uds.)   agarrotaran \a.ɡa.roˈta.ɾan\
Plus-que-parfait (en -era)
(yo)   hubiera agarrotado \uˈβje.ɾa a.ɡa.roˈta.ðo\
(tú/vos)   hubieras agarrotado \uˈβje.ɾas a.ɡa.roˈta.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubiera agarrotado \uˈβje.ɾa a.ɡa.roˈta.ðo\
(nosotros-as)   hubiéramos agarrotado \uˈβje.ɾa.mos a.ɡa.roˈta.ðo\
(vosotros-as/os)   hubierais agarrotado \uˈβje.ɾajs a.ɡa.roˈta.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubieran agarrotado \uˈβje.ɾan a.ɡa.roˈta.ðo\
Imparfait (en -se)
(yo)   agarrotase \a.ɡa.roˈta.se\
(tú/vos)   agarrotases \a.ɡa.roˈta.ses\
(él/ella/Ud.)   agarrotase \a.ɡa.roˈta.se\
(nosostros-as)   agarrotásemos \a.ɡa.roˈta.se.mos\
(vosostros-as/os)   agarrotaseis \a.ɡa.roˈta.sejs\
(ellos-as/Uds.)   agarrotasen \a.ɡa.roˈta.sen\
Plus-que-parfait (en -ese)
(yo)   hubiese agarrotado \uˈβje.se a.ɡa.roˈta.ðo\
(tú/vos)   hubieses agarrotado \uˈβje.ses a.ɡa.roˈta.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubiese agarrotado \uˈβje.se a.ɡa.roˈta.ðo\
(nosotros-as)   hubiésemos agarrotado \uˈβje.se.mos a.ɡa.roˈta.ðo\
(vosotros-as/os)   hubieseis agarrotado \uˈβje.sejs a.ɡa.roˈta.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubiesen agarrotado \uˈβje.sen a.ɡa.roˈta.ðo\
Futur
(yo)   agarrotare \a.ɡa.roˈta.ɾe\
(tú/vos)   agarrotares \a.ɡa.roˈta.ɾes\
(él/ella/Ud.)   agarrotare \a.ɡa.roˈta.ɾe\
(nosostros-as)   agarrotáremos \a.ɡa.roˈta.ɾe.mos\
(vosostros-as/os)   agarrotareis \a.ɡa.roˈta.ɾejs\
(ellos-as/Uds.)   agarrotaren \a.ɡa.roˈta.ɾen\
Futur antérieur
(yo)   hubiere agarrotado \uˈβje.ɾe a.ɡa.roˈta.ðo\
(tú/vos)   hubieres agarrotado \uˈβje.ɾes a.ɡa.roˈta.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubiere agarrotado \uˈβje.ɾe a.ɡa.roˈta.ðo\
(nosotros-as)   hubiéremos agarrotado \uˈβje.ɾe.mos a.ɡa.roˈta.ðo\
(vosotros-as/os)   hubiereis agarrotado \uˈβje.ɾejs a.ɡa.roˈta.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubieren agarrotado \uˈβje.ɾen a.ɡa.roˈta.ðo\
  • La forme négative de l’impératif se construit avec le présent du subjonctif à la deuxième personne du singulier.
  • La forme affirmative de l’impératif est défective à la première personne du singulier, mais on peut y substituer le présent du subjonctif.
Présent (forme affirmative)
(yo)    [–]
(tú) 
ou (vos) 
 agarrota
 agarrotá
\a.ɡaˈro.ta\
\a.ɡa.roˈta\
(usted)   agarrote \a.ɡaˈro.te\
(nosostros-as)   agarrotemos \a.ɡa.roˈte.mos\
(vosostros-as)   agarrotad \a.ɡa.roˈtað\
(ustedes)   agarroten \a.ɡaˈro.ten\