Aller au contenu

Conjugaison:espagnol/disonar

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Conjugaison en espagnol
disonar
Verbe du 1er groupe,
conjugué comme {{es-conj-1}}

Conjugaison de disonar, verbe espagnol du 1er groupe.

Modes impersonnels

[modifier le wikicode]
Présent
(yo)   disueno \diˈswe.no\
(tú/vos) 
ou (vos) 
 disuenas
 disonás
\diˈswe.nas\
\di.soˈnas\
(él/ella/Ud.)   disuena \diˈswe.na\
(nosostros-as)   disonamos \di.soˈna.mos\
(vosostros-as/os)   disonáis \di.soˈnajs\
(ellos-as/Uds.)   disuenan \diˈswe.nan\
Passé composé
(yo)   he disonado \e di.soˈna.ðo\
(tú/vos)   has disonado \as di.soˈna.ðo\
(él/ella/Ud.)   ha disonado \a di.soˈna.ðo\
(nosotros-as)   hemos disonado \ˈe.mos di.soˈna.ðo\
(vosotros-as/os)   habéis disonado \aˈβejs di.soˈna.ðo\
(ellos-as/Uds.)   han disonado \an di.soˈna.ðo\
Imparfait
(yo)   disonaba \di.soˈna.βa\
(tú/vos)   disonabas \di.soˈna.βas\
(él/ella/Ud.)   disonaba \di.soˈna.βa\
(nosostros-as)   disonábamos \di.soˈna.βa.mos\
(vosostros-as/os)   disonabais \di.soˈna.βajs\
(ellos-as/Uds.)   disonaban \di.soˈna.βan\
Plus-que-parfait
(yo)   había disonado \aˈβi.a di.soˈna.ðo\
(tú/vos)   habías disonado \aˈβi.as di.soˈna.ðo\
(él/ella/Ud.)   había disonado \aˈβi.a di.soˈna.ðo\
(nosotros-as)   habíamos disonado \aˈβi.a.mos di.soˈna.ðo\
(vosotros-as/os)   habíais disonado \aˈβi.ajs di.soˈna.ðo\
(ellos-as/Uds.)   habían disonado \aˈβi.an di.soˈna.ðo\
Passé simple
(yo)   disoné \di.soˈne\
(tú/vos)   disonaste \di.soˈnas.te\
(él/ella/Ud.)   disonó \di.soˈno\
(nosostros-as)   disonamos \di.soˈna.mos\
(vosostros-as/os)   disonasteis \di.soˈnas.tejs\
(ellos-as/Uds.)   disonaron \di.soˈna.ɾon\
Passé antérieur
(yo)   hube disonado \ˈu.βe di.soˈna.ðo\
(tú/vos)   hubiste disonado \uˈβi.ste di.soˈna.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubo disonado \ˈu.βo di.soˈna.ðo\
(nosotros-as)   hubimos disonado \uˈβi.mos di.soˈna.ðo\
(vosotros-as/os)   hubisteis disonado \uˈβi.stejs di.soˈna.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubieron disonado \uˈβje.ɾon di.soˈna.ðo\
Futur simple
(yo)   disonaré \di.so.naˈɾe\
(tú/vos)   disonarás \di.so.naˈɾas\
(él/ella/Ud.)   disonará \di.so.naˈɾa\
(nosostros-as)   disonaremos \di.so.naˈɾe.mos\
(vosostros-as/os)   disonaréis \di.so.naˈɾejs\
(ellos-as/Uds.)   disonarán \di.so.naˈɾan\
Futur antérieur
(yo)   habré disonado \aˈβɾe di.soˈna.ðo\
(tú/vos)   habrás disonado \aˈβɾas di.soˈna.ðo\
(él/ella/Ud.)   habrá disonado \aˈβɾa di.soˈna.ðo\
(nosotros-as)   habremos disonado \aˈβɾe.mos di.soˈna.ðo\
(vosotros-as/os)   habréis disonado \aˈβɾejs di.soˈna.ðo\
(ellos-as/Uds.)   habrán disonado \aˈβɾan di.soˈna.ðo\

Conditionnel

[modifier le wikicode]
Présent
(yo)   disonaría \di.so.naˈɾi.a\
(tú/vos)   disonarías \di.so.naˈɾi.as\
(él/ella/Ud.)   disonaría \di.so.naˈɾi.a\
(nosostros-as)   disonaríamos \di.so.naˈɾi.a.mos\
(vosostros-as/os)   disonaríais \di.so.naˈɾi.ajs\
(ellos-as/Uds.)   disonarían \di.so.naˈɾi.an\
Passé
(yo)   habría disonado \aˈβɾi.a di.soˈna.ðo\
(tú/vos)   habrías disonado \aˈβɾi.as di.soˈna.ðo\
(él/ella/Ud.)   habría disonado \aˈβɾi.a di.soˈna.ðo\
(nosotros-as)   habríamos disonado \aˈβɾi.a.mos di.soˈna.ðo\
(vosotros-as/os)   habríais disonado \aˈβɾi.ajs di.soˈna.ðo\
(ellos-as/Uds.)   habrían disonado \aˈβɾi.an di.soˈna.ðo\

De manière générale, l’accent diacritique tonique à l'imparfait ainsi qu’au futur du subjonctif ne se place qu’à la première personne du pluriel, sauf rares exceptions.

Présent
(yo)   disuene \di.ˈswe.ne\
(tú/vos) 
ou (vos) 
 disuenes
 disonés
\di.ˈswe.nes\
\di.soˈnes\
(él/ella/Ud.)   disuene \di.ˈswe.ne\
(nosostros-as)   disonemos \di.soˈne.mos\
(vosostros-as/os)   disonéis \di.soˈnejs\
(ellos-as/Uds.)   disuenen \di.ˈswe.nen\
Passé composé
(yo)   haya disonado \ˈa.ʝa di.soˈna.ðo\
(tú/vos)   hayas disonado \ˈa.ʝas di.soˈna.ðo\
(él/ella/Ud.)   haya disonado \ˈa.ʝa di.soˈna.ðo\
(nosotros-as)   hayamos disonado \aˈʝa.mos di.soˈna.ðo\
(vosotros-as/os)   hayáis disonado \aˈʝajs di.soˈna.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hayan disonado \ˈa.ʝan di.soˈna.ðo\
Imparfait (en -ra)
(yo)   disonara \di.soˈna.ɾa\
(tú/vos)   disonaras \di.soˈna.ɾas\
(él/ella/Ud.)   disonara \di.soˈna.ɾa\
(nosostros-as)   disonáramos \di.soˈna.ɾa.mos\
(vosostros-as/os)   disonarais \di.soˈna.ɾajs\
(ellos-as/Uds.)   disonaran \di.soˈna.ɾan\
Plus-que-parfait (en -era)
(yo)   hubiera disonado \uˈβje.ɾa di.soˈna.ðo\
(tú/vos)   hubieras disonado \uˈβje.ɾas di.soˈna.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubiera disonado \uˈβje.ɾa di.soˈna.ðo\
(nosotros-as)   hubiéramos disonado \uˈβje.ɾa.mos di.soˈna.ðo\
(vosotros-as/os)   hubierais disonado \uˈβje.ɾajs di.soˈna.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubieran disonado \uˈβje.ɾan di.soˈna.ðo\
Imparfait (en -se)
(yo)   disonase \di.soˈna.se\
(tú/vos)   disonases \di.soˈna.ses\
(él/ella/Ud.)   disonase \di.soˈna.se\
(nosostros-as)   disonásemos \di.soˈna.se.mos\
(vosostros-as/os)   disonaseis \di.soˈna.sejs\
(ellos-as/Uds.)   disonasen \di.soˈna.sen\
Plus-que-parfait (en -ese)
(yo)   hubiese disonado \uˈβje.se di.soˈna.ðo\
(tú/vos)   hubieses disonado \uˈβje.ses di.soˈna.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubiese disonado \uˈβje.se di.soˈna.ðo\
(nosotros-as)   hubiésemos disonado \uˈβje.se.mos di.soˈna.ðo\
(vosotros-as/os)   hubieseis disonado \uˈβje.sejs di.soˈna.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubiesen disonado \uˈβje.sen di.soˈna.ðo\
Futur
(yo)   disonare \di.soˈna.ɾe\
(tú/vos)   disonares \di.soˈna.ɾes\
(él/ella/Ud.)   disonare \di.soˈna.ɾe\
(nosostros-as)   disonáremos \di.soˈna.ɾe.mos\
(vosostros-as/os)   disonareis \di.soˈna.ɾejs\
(ellos-as/Uds.)   disonaren \di.soˈna.ɾen\
Futur antérieur
(yo)   hubiere disonado \uˈβje.ɾe di.soˈna.ðo\
(tú/vos)   hubieres disonado \uˈβje.ɾes di.soˈna.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubiere disonado \uˈβje.ɾe di.soˈna.ðo\
(nosotros-as)   hubiéremos disonado \uˈβje.ɾe.mos di.soˈna.ðo\
(vosotros-as/os)   hubiereis disonado \uˈβje.ɾejs di.soˈna.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubieren disonado \uˈβje.ɾen di.soˈna.ðo\
  • La forme négative de l’impératif se construit avec le présent du subjonctif à la deuxième personne du singulier.
  • La forme affirmative de l’impératif est défective à la première personne du singulier, mais on peut y substituer le présent du subjonctif.
Présent (forme affirmative)
(yo)    [–]
(tú) 
ou (vos) 
 disuena
 disoná
\diˈswe.na\
\di.soˈna\
(usted)   disuene \diˈswe.ne\
(nosostros-as)   disonemos \di.soˈne.mos\
(vosostros-as)   disonad \di.soˈnað\
(ustedes)   disuenen \diˈswe.nen\