Conjugaison:espagnol/empalagar

Conjugaison en espagnol
empalagar
Verbe du 1er groupe, conjugué comme {{es-conj-1}}

Conjugaison de empalagar, verbe espagnol du 1^er groupe.

Modes impersonnels

Mode	Formes simples		Formes composées
Infinitif	empalagar	\em.pa.laˈɣaɾ\	haber	empalagado	\aˈβeɾ em.pa.laˈɣa.ðo\
Gérondif	empalagando	\em.pa.laˈɣan.do\	habiendo	empalagado	\aˈβjen.do em.pa.laˈɣa.ðo\
Participe passé	empalagado	\em.pa.laˈɣa.ðo\

Indicatif

Présent (yo)   empalago \em.paˈla.ɣo\ (tú/vos)  ou (vos)   empalagas  empalagás \em.paˈla.ɣas\ \em.pa.laˈɣas\ (él/ella/Ud.)   empalaga \em.paˈla.ɣa\ (nosostros-as)   empalagamos \em.pa.laˈɣa.mos\ (vosostros-as/os)   empalagáis \em.pa.laˈɣajs\ (ellos-as/Uds.)   empalagan \em.paˈla.ɣan\	Passé composé (yo)   he empalagado \e em.pa.laˈɣa.ðo\ (tú/vos)   has empalagado \as em.pa.laˈɣa.ðo\ (él/ella/Ud.)   ha empalagado \a em.pa.laˈɣa.ðo\ (nosotros-as)   hemos empalagado \ˈe.mos em.pa.laˈɣa.ðo\ (vosotros-as/os)   habéis empalagado \aˈβejs em.pa.laˈɣa.ðo\ (ellos-as/Uds.)   han empalagado \an em.pa.laˈɣa.ðo\
Imparfait (yo)   empalagaba \em.pa.laˈɣa.βa\ (tú/vos)   empalagabas \em.pa.laˈɣa.βas\ (él/ella/Ud.)   empalagaba \em.pa.laˈɣa.βa\ (nosostros-as)   empalagábamos \em.pa.laˈɣa.βa.mos\ (vosostros-as/os)   empalagabais \em.pa.laˈɣa.βajs\ (ellos-as/Uds.)   empalagaban \em.pa.laˈɣa.βan\	Plus-que-parfait (yo)   había empalagado \aˈβi.a em.pa.laˈɣa.ðo\ (tú/vos)   habías empalagado \aˈβi.as em.pa.laˈɣa.ðo\ (él/ella/Ud.)   había empalagado \aˈβi.a em.pa.laˈɣa.ðo\ (nosotros-as)   habíamos empalagado \aˈβi.a.mos em.pa.laˈɣa.ðo\ (vosotros-as/os)   habíais empalagado \aˈβi.ajs em.pa.laˈɣa.ðo\ (ellos-as/Uds.)   habían empalagado \aˈβi.an em.pa.laˈɣa.ðo\
Passé simple (yo)   empalagué \em.pa.laˈɣe\ (tú/vos)   empalagaste \em.pa.laˈɣas.te\ (él/ella/Ud.)   empalagó \em.pa.laˈɣo\ (nosostros-as)   empalagamos \em.pa.laˈɣa.mos\ (vosostros-as/os)   empalagasteis \em.pa.laˈɣas.tejs\ (ellos-as/Uds.)   empalagaron \em.pa.laˈɣa.ɾon\	Passé antérieur (yo)   hube empalagado \ˈu.βe em.pa.laˈɣa.ðo\ (tú/vos)   hubiste empalagado \uˈβi.ste em.pa.laˈɣa.ðo\ (él/ella/Ud.)   hubo empalagado \ˈu.βo em.pa.laˈɣa.ðo\ (nosotros-as)   hubimos empalagado \uˈβi.mos em.pa.laˈɣa.ðo\ (vosotros-as/os)   hubisteis empalagado \uˈβi.stejs em.pa.laˈɣa.ðo\ (ellos-as/Uds.)   hubieron empalagado \uˈβje.ɾon em.pa.laˈɣa.ðo\
Futur simple (yo)   empalagaré \em.pa.la.ɣaˈɾe\ (tú/vos)   empalagarás \em.pa.la.ɣaˈɾas\ (él/ella/Ud.)   empalagará \em.pa.la.ɣaˈɾa\ (nosostros-as)   empalagaremos \em.pa.la.ɣaˈɾe.mos\ (vosostros-as/os)   empalagaréis \em.pa.la.ɣaˈɾejs\ (ellos-as/Uds.)   empalagarán \em.pa.la.ɣaˈɾan\	Futur antérieur (yo)   habré empalagado \aˈβɾe em.pa.laˈɣa.ðo\ (tú/vos)   habrás empalagado \aˈβɾas em.pa.laˈɣa.ðo\ (él/ella/Ud.)   habrá empalagado \aˈβɾa em.pa.laˈɣa.ðo\ (nosotros-as)   habremos empalagado \aˈβɾe.mos em.pa.laˈɣa.ðo\ (vosotros-as/os)   habréis empalagado \aˈβɾejs em.pa.laˈɣa.ðo\ (ellos-as/Uds.)   habrán empalagado \aˈβɾan em.pa.laˈɣa.ðo\

Conditionnel

Présent (yo)   empalagaría \em.pa.la.ɣaˈɾi.a\ (tú/vos)   empalagarías \em.pa.la.ɣaˈɾi.as\ (él/ella/Ud.)   empalagaría \em.pa.la.ɣaˈɾi.a\ (nosostros-as)   empalagaríamos \em.pa.la.ɣaˈɾi.a.mos\ (vosostros-as/os)   empalagaríais \em.pa.la.ɣaˈɾi.ajs\ (ellos-as/Uds.)   empalagarían \em.pa.la.ɣaˈɾi.an\

Passé (yo)   habría empalagado \aˈβɾi.a em.pa.laˈɣa.ðo\ (tú/vos)   habrías empalagado \aˈβɾi.as em.pa.laˈɣa.ðo\ (él/ella/Ud.)   habría empalagado \aˈβɾi.a em.pa.laˈɣa.ðo\ (nosotros-as)   habríamos empalagado \aˈβɾi.a.mos em.pa.laˈɣa.ðo\ (vosotros-as/os)   habríais empalagado \aˈβɾi.ajs em.pa.laˈɣa.ðo\ (ellos-as/Uds.)   habrían empalagado \aˈβɾi.an em.pa.laˈɣa.ðo\

Subjonctif

Notes

De manière générale, l’accent diacritique tonique à l'imparfait ainsi qu’au futur du subjonctif ne se place qu’à la première personne du pluriel, sauf rares exceptions.

Présent (yo)   empalague \em.pa.ˈla.ɣe\ (tú/vos)  ou (vos)   empalagues  empalagués \em.pa.ˈla.ɣes\ \em.pa.laˈɣes\ (él/ella/Ud.)   empalague \em.pa.ˈla.ɣe\ (nosostros-as)   empalaguemos \em.pa.laˈɣe.mos\ (vosostros-as/os)   empalaguéis \em.pa.laˈɣejs\ (ellos-as/Uds.)   empalaguen \em.pa.ˈla.ɣen\	Passé composé (yo)   haya empalagado \ˈa.ʝa em.pa.laˈɣa.ðo\ (tú/vos)   hayas empalagado \ˈa.ʝas em.pa.laˈɣa.ðo\ (él/ella/Ud.)   haya empalagado \ˈa.ʝa em.pa.laˈɣa.ðo\ (nosotros-as)   hayamos empalagado \aˈʝa.mos em.pa.laˈɣa.ðo\ (vosotros-as/os)   hayáis empalagado \aˈʝajs em.pa.laˈɣa.ðo\ (ellos-as/Uds.)   hayan empalagado \ˈa.ʝan em.pa.laˈɣa.ðo\
Imparfait (en -ra) (yo)   empalagara \em.pa.laˈɣa.ɾa\ (tú/vos)   empalagaras \em.pa.laˈɣa.ɾas\ (él/ella/Ud.)   empalagara \em.pa.laˈɣa.ɾa\ (nosostros-as)   empalagáramos \em.pa.laˈɣa.ɾa.mos\ (vosostros-as/os)   empalagarais \em.pa.laˈɣa.ɾajs\ (ellos-as/Uds.)   empalagaran \em.pa.laˈɣa.ɾan\	Plus-que-parfait (en -era) (yo)   hubiera empalagado \uˈβje.ɾa em.pa.laˈɣa.ðo\ (tú/vos)   hubieras empalagado \uˈβje.ɾas em.pa.laˈɣa.ðo\ (él/ella/Ud.)   hubiera empalagado \uˈβje.ɾa em.pa.laˈɣa.ðo\ (nosotros-as)   hubiéramos empalagado \uˈβje.ɾa.mos em.pa.laˈɣa.ðo\ (vosotros-as/os)   hubierais empalagado \uˈβje.ɾajs em.pa.laˈɣa.ðo\ (ellos-as/Uds.)   hubieran empalagado \uˈβje.ɾan em.pa.laˈɣa.ðo\
Imparfait (en -se) (yo)   empalagase \em.pa.laˈɣa.se\ (tú/vos)   empalagases \em.pa.laˈɣa.ses\ (él/ella/Ud.)   empalagase \em.pa.laˈɣa.se\ (nosostros-as)   empalagásemos \em.pa.laˈɣa.se.mos\ (vosostros-as/os)   empalagaseis \em.pa.laˈɣa.sejs\ (ellos-as/Uds.)   empalagasen \em.pa.laˈɣa.sen\	Plus-que-parfait (en -ese) (yo)   hubiese empalagado \uˈβje.se em.pa.laˈɣa.ðo\ (tú/vos)   hubieses empalagado \uˈβje.ses em.pa.laˈɣa.ðo\ (él/ella/Ud.)   hubiese empalagado \uˈβje.se em.pa.laˈɣa.ðo\ (nosotros-as)   hubiésemos empalagado \uˈβje.se.mos em.pa.laˈɣa.ðo\ (vosotros-as/os)   hubieseis empalagado \uˈβje.sejs em.pa.laˈɣa.ðo\ (ellos-as/Uds.)   hubiesen empalagado \uˈβje.sen em.pa.laˈɣa.ðo\
Futur (yo)   empalagare \em.pa.laˈɣa.ɾe\ (tú/vos)   empalagares \em.pa.laˈɣa.ɾes\ (él/ella/Ud.)   empalagare \em.pa.laˈɣa.ɾe\ (nosostros-as)   empalagáremos \em.pa.laˈɣa.ɾe.mos\ (vosostros-as/os)   empalagareis \em.pa.laˈɣa.ɾejs\ (ellos-as/Uds.)   empalagaren \em.pa.laˈɣa.ɾen\	Futur antérieur (yo)   hubiere empalagado \uˈβje.ɾe em.pa.laˈɣa.ðo\ (tú/vos)   hubieres empalagado \uˈβje.ɾes em.pa.laˈɣa.ðo\ (él/ella/Ud.)   hubiere empalagado \uˈβje.ɾe em.pa.laˈɣa.ðo\ (nosotros-as)   hubiéremos empalagado \uˈβje.ɾe.mos em.pa.laˈɣa.ðo\ (vosotros-as/os)   hubiereis empalagado \uˈβje.ɾejs em.pa.laˈɣa.ðo\ (ellos-as/Uds.)   hubieren empalagado \uˈβje.ɾen em.pa.laˈɣa.ðo\

Impératif

Notes

• La forme négative de l’impératif se construit avec le présent du subjonctif à la deuxième personne du singulier.
• La forme affirmative de l’impératif est défective à la première personne du singulier, mais on peut y substituer le présent du subjonctif.

Présent (forme affirmative) (yo)   — [–] (tú)  ou (vos)   empalaga  empalagá \em.paˈla.ɣa\ \em.pa.laˈɣa\ (usted)   empalague \em.paˈla.ɣe\ (nosostros-as)   empalaguemos \em.pa.laˈɣe.mos\ (vosostros-as)   empalagad \em.pa.laˈɣað\ (ustedes)   empalaguen \em.paˈla.ɣen\