Aller au contenu

Conjugaison:espagnol/indultar

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Conjugaison en espagnol
indultar
Verbe du 1er groupe,
conjugué comme {{es-conj-1}}

Conjugaison de indultar, verbe espagnol du 1er groupe.

Modes impersonnels

Présent
(yo)   indulto \Prononciation ?\
(tú/vos) 
ou (vos) 
 indultas
 indultás
\Prononciation ?\
\Prononciation ?\
(él/ella/Ud.)   indulta \Prononciation ?\
(nosostros-as)   indultamos \Prononciation ?\
(vosostros-as/os)   indultáis \Prononciation ?\
(ellos-as/Uds.)   indultan \Prononciation ?\
Passé composé
(yo)   he indultado \e\
(tú/vos)   has indultado \as\
(él/ella/Ud.)   ha indultado \a\
(nosotros-as)   hemos indultado \ˈe.mos\
(vosotros-as/os)   habéis indultado \aˈβejs\
(ellos-as/Uds.)   han indultado \an\
Imparfait
(yo)   indultaba \Prononciation ?\
(tú/vos)   indultabas \Prononciation ?\
(él/ella/Ud.)   indultaba \Prononciation ?\
(nosostros-as)   indultábamos \Prononciation ?\
(vosostros-as/os)   indultabais \Prononciation ?\
(ellos-as/Uds.)   indultaban \Prononciation ?\
Plus-que-parfait
(yo)   había indultado \aˈβi.a\
(tú/vos)   habías indultado \aˈβi.as\
(él/ella/Ud.)   había indultado \aˈβi.a\
(nosotros-as)   habíamos indultado \aˈβi.a.mos\
(vosotros-as/os)   habíais indultado \aˈβi.ajs\
(ellos-as/Uds.)   habían indultado \aˈβi.an\
Passé simple
(yo)   indulté \Prononciation ?\
(tú/vos)   indultaste \Prononciation ?\
(él/ella/Ud.)   indultó \Prononciation ?\
(nosostros-as)   indultamos \Prononciation ?\
(vosostros-as/os)   indultasteis \Prononciation ?\
(ellos-as/Uds.)   indultaron \Prononciation ?\
Passé antérieur
(yo)   hube indultado \ˈu.βe\
(tú/vos)   hubiste indultado \uˈβi.ste\
(él/ella/Ud.)   hubo indultado \ˈu.βo\
(nosotros-as)   hubimos indultado \uˈβi.mos\
(vosotros-as/os)   hubisteis indultado \uˈβi.stejs\
(ellos-as/Uds.)   hubieron indultado \uˈβje.ɾon\
Futur simple
(yo)   indultaré \Prononciation ?\
(tú/vos)   indultarás \Prononciation ?\
(él/ella/Ud.)   indultará \Prononciation ?\
(nosostros-as)   indultaremos \Prononciation ?\
(vosostros-as/os)   indultaréis \Prononciation ?\
(ellos-as/Uds.)   indultarán \Prononciation ?\
Futur antérieur
(yo)   habré indultado \aˈβɾe\
(tú/vos)   habrás indultado \aˈβɾas\
(él/ella/Ud.)   habrá indultado \aˈβɾa\
(nosotros-as)   habremos indultado \aˈβɾe.mos\
(vosotros-as/os)   habréis indultado \aˈβɾejs\
(ellos-as/Uds.)   habrán indultado \aˈβɾan\

Conditionnel

[modifier le wikicode]
Présent
(yo)   indultaría \Prononciation ?\
(tú/vos)   indultarías \Prononciation ?\
(él/ella/Ud.)   indultaría \Prononciation ?\
(nosostros-as)   indultaríamos \Prononciation ?\
(vosostros-as/os)   indultaríais \Prononciation ?\
(ellos-as/Uds.)   indultarían \Prononciation ?\
Passé
(yo)   habría indultado \aˈβɾi.a\
(tú/vos)   habrías indultado \aˈβɾi.as\
(él/ella/Ud.)   habría indultado \aˈβɾi.a\
(nosotros-as)   habríamos indultado \aˈβɾi.a.mos\
(vosotros-as/os)   habríais indultado \aˈβɾi.ajs\
(ellos-as/Uds.)   habrían indultado \aˈβɾi.an\

De manière générale, l’accent diacritique tonique à l'imparfait ainsi qu’au futur du subjonctif ne se place qu’à la première personne du pluriel, sauf rares exceptions.

Présent
(yo)   indulte \Prononciation ?\
(tú/vos) 
ou (vos) 
 indultes
 indultés
\Prononciation ?\
\Prononciation ?\
(él/ella/Ud.)   indulte \Prononciation ?\
(nosostros-as)   indultemos \Prononciation ?\
(vosostros-as/os)   indultéis \Prononciation ?\
(ellos-as/Uds.)   indulten \Prononciation ?\
Passé composé
(yo)   haya indultado \ˈa.ʝa\
(tú/vos)   hayas indultado \ˈa.ʝas\
(él/ella/Ud.)   haya indultado \ˈa.ʝa\
(nosotros-as)   hayamos indultado \aˈʝa.mos\
(vosotros-as/os)   hayáis indultado \aˈʝajs\
(ellos-as/Uds.)   hayan indultado \ˈa.ʝan\
Imparfait (en -ra)
(yo)   indultara \Prononciation ?\
(tú/vos)   indultaras \Prononciation ?\
(él/ella/Ud.)   indultara \Prononciation ?\
(nosostros-as)   indultáramos \Prononciation ?\
(vosostros-as/os)   indultarais \Prononciation ?\
(ellos-as/Uds.)   indultaran \Prononciation ?\
Plus-que-parfait (en -era)
(yo)   hubiera indultado \uˈβje.ɾa\
(tú/vos)   hubieras indultado \uˈβje.ɾas\
(él/ella/Ud.)   hubiera indultado \uˈβje.ɾa\
(nosotros-as)   hubiéramos indultado \uˈβje.ɾa.mos\
(vosotros-as/os)   hubierais indultado \uˈβje.ɾajs\
(ellos-as/Uds.)   hubieran indultado \uˈβje.ɾan\
Imparfait (en -se)
(yo)   indultase \Prononciation ?\
(tú/vos)   indultases \Prononciation ?\
(él/ella/Ud.)   indultase \Prononciation ?\
(nosostros-as)   indultásemos \Prononciation ?\
(vosostros-as/os)   indultaseis \Prononciation ?\
(ellos-as/Uds.)   indultasen \Prononciation ?\
Plus-que-parfait (en -ese)
(yo)   hubiese indultado \uˈβje.se\
(tú/vos)   hubieses indultado \uˈβje.ses\
(él/ella/Ud.)   hubiese indultado \uˈβje.se\
(nosotros-as)   hubiésemos indultado \uˈβje.se.mos\
(vosotros-as/os)   hubieseis indultado \uˈβje.sejs\
(ellos-as/Uds.)   hubiesen indultado \uˈβje.sen\
Futur
(yo)   indultare \Prononciation ?\
(tú/vos)   indultares \Prononciation ?\
(él/ella/Ud.)   indultare \Prononciation ?\
(nosostros-as)   indultáremos \Prononciation ?\
(vosostros-as/os)   indultareis \Prononciation ?\
(ellos-as/Uds.)   indultaren \Prononciation ?\
Futur antérieur
(yo)   hubiere indultado \uˈβje.ɾe\
(tú/vos)   hubieres indultado \uˈβje.ɾes\
(él/ella/Ud.)   hubiere indultado \uˈβje.ɾe\
(nosotros-as)   hubiéremos indultado \uˈβje.ɾe.mos\
(vosotros-as/os)   hubiereis indultado \uˈβje.ɾejs\
(ellos-as/Uds.)   hubieren indultado \uˈβje.ɾen\
  • La forme négative de l’impératif se construit avec le présent du subjonctif à la deuxième personne du singulier.
  • La forme affirmative de l’impératif est défective à la première personne du singulier, mais on peut y substituer le présent du subjonctif.
Présent (forme affirmative)
(yo)    [–]
(tú) 
ou (vos) 
 indulta
 indultá
\Prononciation ?\
\Prononciation ?\
(usted)   indulte \Prononciation ?\
(nosostros-as)   indultemos \Prononciation ?\
(vosostros-as)   indultad \Prononciation ?\
(ustedes)   indulten \Prononciation ?\