Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
| Voir la conjugaison du verbe abaluartar |
| Indicatif |
Présent |
(yo) abaluartaron |
| (tú) abaluartaron |
| (vos) abaluartaron |
| (él/ella/ello/usted) abaluartaron |
| (nosotros-as) abaluartaron |
| (vosotros-as) abaluartaron |
| (os) abaluartaron |
| (ellos-as/ustedes) abaluartaron |
| Imparfait |
(yo) abaluartaron |
| (tú) abaluartaron |
| (vos) abaluartaron |
| (él/ella/ello/usted) abaluartaron |
| (nosotros-as) abaluartaron |
| (vosotros-as) abaluartaron |
| (os) abaluartaron |
| (ellos-as/ustedes) abaluartaron |
| Passé simple |
(yo) abaluartaron |
| (tú) abaluartaron |
| (vos) abaluartaron |
| (él/ella/ello/usted) abaluartaron |
| (nosotros-as) abaluartaron |
| (vosotros-as) abaluartaron |
| (os) abaluartaron |
| (ellos-as/ustedes) abaluartaron |
| Futur simple |
(yo) abaluartaron |
| (tú) abaluartaron |
| (vos) abaluartaron |
| (él/ella/ello/usted) abaluartaron |
| (nosotros-as) abaluartaron |
| (vosotros-as) abaluartaron |
| (os) abaluartaron |
| (ellos-as/ustedes) abaluartaron |
abaluartaron \a.βa.lwaɾˈta.ɾon\
- Troisième personne du pluriel du passé simple de l’indicatif de abaluartar.