Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
| Voir la conjugaison du verbe aclamar |
| Indicatif |
Présent |
(yo) aclamaron |
| (tú) aclamaron |
| (vos) aclamaron |
| (él/ella/ello/usted) aclamaron |
| (nosotros-as) aclamaron |
| (vosotros-as) aclamaron |
| (os) aclamaron |
| (ellos-as/ustedes) aclamaron |
| Imparfait |
(yo) aclamaron |
| (tú) aclamaron |
| (vos) aclamaron |
| (él/ella/ello/usted) aclamaron |
| (nosotros-as) aclamaron |
| (vosotros-as) aclamaron |
| (os) aclamaron |
| (ellos-as/ustedes) aclamaron |
| Passé simple |
(yo) aclamaron |
| (tú) aclamaron |
| (vos) aclamaron |
| (él/ella/ello/usted) aclamaron |
| (nosotros-as) aclamaron |
| (vosotros-as) aclamaron |
| (os) aclamaron |
| (ellos-as/ustedes) aclamaron |
| Futur simple |
(yo) aclamaron |
| (tú) aclamaron |
| (vos) aclamaron |
| (él/ella/ello/usted) aclamaron |
| (nosotros-as) aclamaron |
| (vosotros-as) aclamaron |
| (os) aclamaron |
| (ellos-as/ustedes) aclamaron |
aclamaron \a.klaˈma.ɾon\
- Troisième personne du pluriel du passé simple de l’indicatif de aclamar.