Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
| Voir la conjugaison du verbe dimisionar |
| Indicatif |
Présent |
(yo) dimisionaban |
| (tú) dimisionaban |
| (vos) dimisionaban |
| (él/ella/ello/usted) dimisionaban |
| (nosotros-as) dimisionaban |
| (vosotros-as) dimisionaban |
| (os) dimisionaban |
| (ellos-as/ustedes) dimisionaban |
| Imparfait |
(yo) dimisionaban |
| (tú) dimisionaban |
| (vos) dimisionaban |
| (él/ella/ello/usted) dimisionaban |
| (nosotros-as) dimisionaban |
| (vosotros-as) dimisionaban |
| (os) dimisionaban |
| (ellos-as/ustedes) dimisionaban |
| Passé simple |
(yo) dimisionaban |
| (tú) dimisionaban |
| (vos) dimisionaban |
| (él/ella/ello/usted) dimisionaban |
| (nosotros-as) dimisionaban |
| (vosotros-as) dimisionaban |
| (os) dimisionaban |
| (ellos-as/ustedes) dimisionaban |
| Futur simple |
(yo) dimisionaban |
| (tú) dimisionaban |
| (vos) dimisionaban |
| (él/ella/ello/usted) dimisionaban |
| (nosotros-as) dimisionaban |
| (vosotros-as) dimisionaban |
| (os) dimisionaban |
| (ellos-as/ustedes) dimisionaban |
dimisionaban \di.mi.sjoˈna.βan\
- Troisième personne du pluriel de l’imparfait de l’indicatif de dimisionar.