Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
| Voir la conjugaison du verbe espetar |
| Indicatif |
Présent |
(yo) espetaron |
| (tú) espetaron |
| (vos) espetaron |
| (él/ella/ello/usted) espetaron |
| (nosotros-as) espetaron |
| (vosotros-as) espetaron |
| (os) espetaron |
| (ellos-as/ustedes) espetaron |
| Imparfait |
(yo) espetaron |
| (tú) espetaron |
| (vos) espetaron |
| (él/ella/ello/usted) espetaron |
| (nosotros-as) espetaron |
| (vosotros-as) espetaron |
| (os) espetaron |
| (ellos-as/ustedes) espetaron |
| Passé simple |
(yo) espetaron |
| (tú) espetaron |
| (vos) espetaron |
| (él/ella/ello/usted) espetaron |
| (nosotros-as) espetaron |
| (vosotros-as) espetaron |
| (os) espetaron |
| (ellos-as/ustedes) espetaron |
| Futur simple |
(yo) espetaron |
| (tú) espetaron |
| (vos) espetaron |
| (él/ella/ello/usted) espetaron |
| (nosotros-as) espetaron |
| (vosotros-as) espetaron |
| (os) espetaron |
| (ellos-as/ustedes) espetaron |
espetaron \es.peˈta.ɾon\
- Troisième personne du pluriel du passé simple de l’indicatif de espetar.