Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
| Voir la conjugaison du verbe faltar |
| Subjonctif |
Présent |
que (yo) faltaren |
| que (tú) faltaren |
| que (vos) faltaren |
| que (él/ella/ello/usted) faltaren |
| que (nosotros-as) faltaren |
| que (vosotros-as) faltaren |
| que (os) faltaren |
| (ellos-as/ustedes) faltaren |
| Imparfait (en -ra) |
que (yo) faltaren |
| que (tú) faltaren |
| que (vos) faltaren |
| que (él/ella/ello/usted) faltaren |
| que (nosotros-as) faltaren |
| que (vosotros-as) faltaren |
| que (os) faltaren |
| (ellos-as/ustedes) faltaren |
| Imparfait (en -se) |
que (yo) faltaren |
| que (tú) faltaren |
| que (vos) faltaren |
| que (él/ella/ello/usted) faltaren |
| que (nosotros-as) faltaren |
| que (vosotros-as) faltaren |
| que (os) faltaren |
| (ellos-as/ustedes) faltaren |
| Futur |
que (yo) faltaren |
| que (tú) faltaren |
| que (vos) faltaren |
| que (él/ella/ello/usted) faltaren |
| que (nosotros-as) faltaren |
| que (vosotros-as) faltaren |
| que (os) faltaren |
| (ellos-as/ustedes) faltaren |
faltaren \falˈta.ɾen\
- Troisième personne du pluriel du futur du subjonctif de faltar.