Aller au contenu

loppumaton

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Dérivé de loppua (« se terminer »), avec le suffixe -maton (« sans »).
Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif loppumaton loppumattomat
Génitif loppumattoman loppumattomien
Partitif loppumatonta loppumattomia
Accusatif loppumaton [1]
loppumattoman [2]
loppumattomat
Inessif loppumattomassa loppumattomissa
Illatif loppumattomaan loppumattomiin
Élatif loppumattomasta loppumattomista
Adessif loppumattomalla loppumattomilla
Allatif loppumattomalle loppumattomille
Ablatif loppumattomalta loppumattomilta
Essif loppumattomana loppumattomina
Translatif loppumattomaksi loppumattomiksi
Abessif loppumattomatta loppumattomitta
Instructif — loppumattomin
Comitatif — loppumattomine [3]
Nature Forme
Positif loppumaton
Comparatif loppumattomampi
Superlatif loppumattomin

loppumaton \ˈlopːumɑton\

  1. Infini.
  2. Interminable, inépuisable, sempiternel
  3. Ininterrompu.

Forme de nom commun

[modifier le wikicode]

loppumaton \ˈlopːumɑton\

  1. Accusatif II singulier de loppumaton.