Aller au contenu

miellyttävä

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif miellyttävä miellyttävät
Génitif miellyttävän miellyttävien
miellyttäväin (rare)
Partitif miellyttävää miellyttäviä
Accusatif miellyttävä[1]
miellyttävän[2]
miellyttävät
Inessif miellyttävässä miellyttävissä
Élatif miellyttävästä miellyttävistä
Illatif miellyttävään miellyttäviin
Adessif miellyttävällä miellyttävillä
Ablatif miellyttävältä miellyttäviltä
Allatif miellyttävälle miellyttäville
Essif miellyttävänä miellyttävinä
Translatif miellyttäväksi miellyttäviksi
Abessif miellyttävättä miellyttävittä
Instructif miellyttävin
Comitatif miellyttävine[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la troisième personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la deuxième personne du singulier, ou la
    première ou deuxième personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la troisième personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

Nature Forme
Positif miellyttävä
Comparatif miellyttävämpi
Superlatif miellyttävin

miellyttävä \ˈmielːytːævæ\

  1. Agréable, attrayant, charmant.

Forme d’adjectif

[modifier le wikicode]

miellyttävä \ˈmielːytːæʋæ\

  1. Accusatif II singulier de miellyttävä.