Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
| Voir la conjugaison du verbe morar |
| Subjonctif |
Présent |
que (yo) morara |
| que (tú) morara |
| que (vos) morara |
| que (él/ella/ello/usted) morara |
| que (nosotros-as) morara |
| que (vosotros-as) morara |
| que (os) morara |
| (ellos-as/ustedes) morara |
| Imparfait (en -ra) |
que (yo) morara |
| que (tú) morara |
| que (vos) morara |
| que (él/ella/ello/usted) morara |
| que (nosotros-as) morara |
| que (vosotros-as) morara |
| que (os) morara |
| (ellos-as/ustedes) morara |
| Imparfait (en -se) |
que (yo) morara |
| que (tú) morara |
| que (vos) morara |
| que (él/ella/ello/usted) morara |
| que (nosotros-as) morara |
| que (vosotros-as) morara |
| que (os) morara |
| (ellos-as/ustedes) morara |
| Futur |
que (yo) morara |
| que (tú) morara |
| que (vos) morara |
| que (él/ella/ello/usted) morara |
| que (nosotros-as) morara |
| que (vosotros-as) morara |
| que (os) morara |
| (ellos-as/ustedes) morara |
morara \moˈɾa.ɾa\
- Première personne du singulier de l’imparfait (en -ra) du subjonctif de morar.
- Troisième personne du singulier de l’imparfait (en -ra) du subjonctif de morar.
morara \mu.ɾˈa.ɾɐ\ (Lisbonne) \mo.ɾˈa.ɾə\ (São Paulo)
- Première personne du singulier du plus-que-parfait de morar.
- Troisième personne du singulier du plus-que-parfait de morar.