Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
| Voir la conjugaison du verbe objetar |
| Subjonctif |
Présent |
que (yo) objetaren |
| que (tú) objetaren |
| que (vos) objetaren |
| que (él/ella/ello/usted) objetaren |
| que (nosotros-as) objetaren |
| que (vosotros-as) objetaren |
| que (os) objetaren |
| (ellos-as/ustedes) objetaren |
| Imparfait (en -ra) |
que (yo) objetaren |
| que (tú) objetaren |
| que (vos) objetaren |
| que (él/ella/ello/usted) objetaren |
| que (nosotros-as) objetaren |
| que (vosotros-as) objetaren |
| que (os) objetaren |
| (ellos-as/ustedes) objetaren |
| Imparfait (en -se) |
que (yo) objetaren |
| que (tú) objetaren |
| que (vos) objetaren |
| que (él/ella/ello/usted) objetaren |
| que (nosotros-as) objetaren |
| que (vosotros-as) objetaren |
| que (os) objetaren |
| (ellos-as/ustedes) objetaren |
| Futur |
que (yo) objetaren |
| que (tú) objetaren |
| que (vos) objetaren |
| que (él/ella/ello/usted) objetaren |
| que (nosotros-as) objetaren |
| que (vosotros-as) objetaren |
| que (os) objetaren |
| (ellos-as/ustedes) objetaren |
objetaren \oβ.xeˈta.ɾen\
- Troisième personne du pluriel du futur du subjonctif de objetar.