Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
| Voir la conjugaison du verbe obligar |
| Subjonctif |
Présent |
que (yo) obligares |
| que (tú) obligares |
| que (vos) obligares |
| que (él/ella/ello/usted) obligares |
| que (nosotros-as) obligares |
| que (vosotros-as) obligares |
| que (os) obligares |
| (ellos-as/ustedes) obligares |
| Imparfait (en -ra) |
que (yo) obligares |
| que (tú) obligares |
| que (vos) obligares |
| que (él/ella/ello/usted) obligares |
| que (nosotros-as) obligares |
| que (vosotros-as) obligares |
| que (os) obligares |
| (ellos-as/ustedes) obligares |
| Imparfait (en -se) |
que (yo) obligares |
| que (tú) obligares |
| que (vos) obligares |
| que (él/ella/ello/usted) obligares |
| que (nosotros-as) obligares |
| que (vosotros-as) obligares |
| que (os) obligares |
| (ellos-as/ustedes) obligares |
| Futur |
que (yo) obligares |
| que (tú) obligares |
| que (vos) obligares |
| que (él/ella/ello/usted) obligares |
| que (nosotros-as) obligares |
| que (vosotros-as) obligares |
| que (os) obligares |
| (ellos-as/ustedes) obligares |
obligares \o.βliˈɣa.ɾes\
- Deuxième personne du singulier (tú) du futur du subjonctif de obligar.