Aller au contenu

taipuvainen

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Dérivé de taipuva flexible »), avec le suffixe -inen.
Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif taipuvainen taipuvaiset
Génitif taipuvaisen taipuvaisten
taipuvaisien
Partitif taipuvaista taipuvaisia
Accusatif taipuvainen[1]
taipuvaisen[2]
taipuvaiset
Inessif taipuvaisessa taipuvaisissa
Illatif taipuvaiseen taipuvaisiin
Élatif taipuvaisesta taipuvaisista
Adessif taipuvaisella taipuvaisilla
Allatif taipuvaiselle taipuvaisille
Ablatif taipuvaiselta taipuvaisilta
Essif taipuvaisena taipuvaisina
Translatif taipuvaiseksi taipuvaisiksi
Abessif taipuvaisetta taipuvaisitta
Instructif taipuvaisin
Comitatif taipuvaisine [3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la 3e personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 2e personne du singulier, ou la
    1e ou 2e personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 3e personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

Nature Forme
Positif taipuvainen
Comparatif taipuvaisempi
Superlatif taipuvaisin

taipuvainen \ˈtɑipuʋɑinen\

  1. Enclin.

Forme d’adjectif

[modifier le wikicode]

taipuvainen \ˈtɑipuʋɑinen\

  1. Accusatif II singulier de taipuvainen.