μαντεία

Grec ancien

Étymologie

Apparenté à mantra ; voyez μαίνομαι, maínomai.

Nom commun

Cas	Singulier		Pluriel		Duel
Nominatif	ἡ	μαντεία	αἱ	μαντείαι	τὼ	μαντεία
Vocatif		μαντεία		μαντείαι		μαντεία
Accusatif	τὴν	μαντείαν	τὰς	μαντείας	τὼ	μαντεία
Génitif	τῆς	μαντείας	τῶν	μαντειῶν	τοῖν	μαντείαιν
Datif	τῇ	μαντείᾳ	ταῖς	μαντείαις	τοῖν	μαντείαιν

μαντεία, manteía /man.ˈteː.aː/ féminin

1. Prédiction, oracle.
2. Divination

Variantes

• μαντείη (Homérique)
• μαντηΐη (Ionien)

Références

• Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, 1901, Hachette