νίκη

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher
Voir aussi Voir aussi : Νίκη

Sommaire

Grec [modifier]

Origine et histoire de « νίκη » Étymologie

Du grec ancien.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif η  νίκη οι  νίκες
Génitif της  νίκης των  νικών
Accusatif τη(ν)  νίκη τις  νίκες
Vocatif νίκη νίκες

νίκη (níki) /ˈni.ci/ féminin

  1. Victoire.

Dérivés

Grec ancien [modifier]

Origine et histoire de « νίκη » Étymologie

De νεῖκος, neîkos (« querelle »).

Nom commun

Cas Singulier Pluriel Duel
Nominatif νίκη αἱ νῖκαι τὼ νίκα
Vocatif νίκη νῖκαι νίκα
Accusatif τὴν νίκην τὰς νίκας τὼ νίκα
Génitif τῆς νίκης τῶν νίκῶν τοῖν νίκαιν
Datif τῇ νίκ ταῖς νίκαις τοῖν νίκαιν

νίκη, níkê /ˈniː.kɛː/ féminin

  1. Victoire.

Antonymes

Dérivés