περιπέτεια

Grec

Étymologie

Du grec ancien.

Nom commun

Cas	Singulier		Pluriel
Nominatif	η	περιπέτεια	οι	περιπέτειες
Génitif	της	περιπέτειας	των	περιπετειών
Accusatif	τη(ν)	περιπέτεια	τις	περιπέτειες
Vocatif		περιπέτεια		περιπέτειες

περιπέτεια (peripétia) /pɛ.ɾi.ˈpɛ.ti.a/ féminin

1. Aventure, péripétie.
   • Οι Περιπέτειες της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων

Dérivés

• περιπετειούλα
• περιπετειώδης

Grec ancien

Étymologie

Du verbe περιπίπτω peripíptô (« tomber autour, sur »), composé de περι- peri- (« autour ») et πίπτω píptô (« tomber »).

Nom commun

περιπέτεια (peripéteia) /pe.ri.ˈpe.teː.a/ féminin

1. Aventure.