τέφρα

Grec

Étymologie

Du grec ancien.

Nom commun

Cas	Singulier		Pluriel
Nominatif	η	τέφρα	οι	τέφρες
Génitif	της	τέφρας	των	τεφρών
Accusatif	τη(ν)	τέφρα	τις	τέφρες
Vocatif		τέφρα		τέφρες

τέφρα (téfra) /ˈtɛ.fɾa/ féminin

1. Cendre.
   • Η τέφρα του νεκρού

   Les cendres du défunt.

Grec ancien

Étymologie

De l’indo-européen commun dʰegʷh- qui a également donné foveo en latin, жєщи žešti, en vieux slave, degti en lituanien, 𐬛𐬀𐬲𐬀𐬌𐬙𐬌 dažaiti en avestique, et दहति dahati en sanskrit.

Nom commun

Cas	Singulier		Pluriel		Duel
Nominatif	ἡ	τέφρα	αἱ	τέφραι	τὼ	τέφρα
Vocatif		τέφρα		τέφραι		τέφρα
Accusatif	τὴν	τέφραν	τὰς	τέφρας	τὼ	τέφρα
Génitif	τῆς	τέφρας	τῶν	τεφρῶν	τοῖν	τέφραιν
Datif	τῇ	τέφρᾳ	ταῖς	τέφραις	τοῖν	τέφραιν

τέφρα, téphra /ˈte.pʰraː/ féminin

1. Cendre.

Variantes

• τέφρη (Langue homérique, ionien)