Lacturnus

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

[modifier] Latin

Origine et histoire de « Lacturnus » Étymologie

De lactesco (« se convertir en lait ») → voir lac.

Nom propre

Cas Singulier
Nominatif Lacturnus
Vocatif Lacturne
Accusatif Lacturnum
Génitif Lacturnī
Datif Lacturnō
Ablatif Lacturnō

Lacturnus /Prononciation ?/ masculin

  1. (Religion) Divinité qui, selon saint Augustin favorise la lactescence des épis.
    • Praefecerunt ergo Proserpinam frumentis germinantibus, geniculis nodisque culmorum deum Nodutum, inuolunmentis folliculorum deam Volutinam; cum folliculi patescunt, ut spica exeat, deam Patelanam, cum segetes nouis aristis aequantur, quia ueteres aequare hostire dixerunt, deam Hostilinam; florentibus frumentis deam Floram, lactescentibus deum Lacturnum, maturescentibus deam Matutam; cum runcantur, id est a terra auferuntur, deam Runcinam. (Augustin, De civitate Dei, IV)
      ils ont fait présider Proserpine aux germes des blés, le dieu Nodatus aux nœuds du tuyau, la déesse Volutina à l’enveloppe de l’épi ; vient ensuite Patelana, quand l’épi s’ouvre ; Hostilina, quand la barbe et l’épi sont de niveau; Flora, quand il est en fleur; Lacturnus, quand il est en lait ; Matuta, quand il mûrit; Runcina, quand on le coupe. (trad.)

Références Références


Outils personnels
Espaces de noms

Variantes
Actions
Navigation
Contribuer
Aide
Boîte à outils