anemone
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Anglais [modifier]
Étymologie
- Du latin anemone.
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| anemone /Prononciation ?/ |
anemones /Prononciation ?/ |
anemone (pluriel: anemones )
Prononciation
- États-Unis : écouter « anemone [Prononciation ?] »
Voir aussi
- anemone sur Wikipédia (en anglais)

Italien [modifier]
Étymologie
- Du latin anemone.
Nom commun
anemone /a.nɛ.ˈmɔ.ne/ féminin
Latin [modifier]
Étymologie
- Du grec ancien ἄνεμος, anemos (« vent ») car la fleur est anémophile, c’est à dire qu’elle s’ouvre lorsqu’il vente.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | anemone | anemonae |
| Vocatif | anemone | anemonae |
| Accusatif | anemonen | anemonas |
| Génitif | anemones | anemonarum |
| Datif | anemonae | anemonis |
| Ablatif | anemone | anemonis |
anemone /Prononciation ?/ féminin
- (Botanique) Anémone.
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (anemone)