annalis
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Latin [modifier]
Étymologie
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | annalis | annalis | annale | annales | annales | annalia |
| Vocatif | annalis | annalis | annale | annales | annales | annalia |
| Accusatif | annalem | annalem | annale | annales | annales | annalia |
| Génitif | annalis | annalis | annalis | annalium | annalium | annalium |
| Datif | annali | annali | annali | annalibus | annalibus | annalibus |
| Ablatif | annali | annali | annali | annalibus | annalibus | annalibus |
annālis /Prononciation ?/ masculin et féminin identiques
- Relatif à l’année.
- tempus annale, menstruum, Varron. R. 1, 27, 1
- [il y a deux divisions] du temps : l'année, le mois.
- clavus annalis.
- clou marquant l'année qu'on enfonçait chaque année, aux ides de septembre, dans la paroi latérale du temple de Jupiter Capitolin.
- leges annales (lex annalis).
- lois annales, lois concernant l'âge exigé pour chaque magistrature.
- tempus annale, menstruum, Varron. R. 1, 27, 1
Synonymes
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | annalis | annalēs |
| Vocatif | annalis | annalēs |
| Accusatif | annalĕm | annalēs |
| Génitif | annalĭs | annaliŭm |
| Datif | annalī | annalĭbŭs |
| Ablatif | annalĕ | annalĭbŭs |
annālis /Prononciation ?/ masculin
- (Surtout au pluriel) Annales.
- annales nostrorum laborum, Virgile. En. 1, 373
- le récit [année par année] de nos peines.
- annales nostrorum laborum, Virgile. En. 1, 373
Mots dérivés dans d’autres langues
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (annalis)